Słyszałem o tym spławie w radio jadąc do Kassel. Mieszkam niedaleko miejsca, w którym grupa entuzjastów starej żeglugi zaczęła realizować program "Żyjącą Wezera".

Każdy zamożniejszy ziemianin w pobliżu, Wisły, Sanu, Narwi, i Bugu mieszkający miał już za czasów zygmuntowskich własne szkuty i stałych szkutników.

Do połowy XX wieku Łaba i Odra były najważniejszymi drogami transportu wodnego w Europie Środkowej. Po Łabie, ponad 20.000 statków transportowało do 18 mln ton towarów rocznie. Odrą przewożono około 12 mln ton ładunku między śląskim zagłębiem przemysłowym, Berlinem i Bałtykiem. Dziś wysokość przewozów osiąga ledwie jedną piątą tej wartości. Transport Łabą na dłuższych odcinkach wynosi jedną dziesiątą wcześniejszej ilości. Spadek został spowodowany przede wszystkim względami politycznymi.

Korzystając z dużej ilości wolnego czasu, postanowiłem "zrobić" uprawnienia radarowe. W Polsce, w odróżnieniu od Niemiec, nie trzeba mieć do tego patentu kapitańskiego. Na wszelki wypadek sprawdziłem to telefonicznie w UŻŚ w Bydgoszczy. Na kurs zapisałem się w Szczecinie w
OSDKO

Na początku XX wieku we Wrocławiu pływały gondole.

Jak przeprowadziliśmy statek z Halle do Pisza

Podstawowym osiągnięciem zorganizowanej w czerwcu we Wrocławiu konferencji naukowej "Rola transportu wodnego śródlądowego w rozwoju regionów zjednoczonej Europy" okazała sie mozliwość utworzenia stowarzyszenia pod nazwą "Partnerstwo dla żeglugi" zrzeszającego niemal wszystkie "żeglugowe" kraje w dorzeczach Łaby, Odry, Renu i Dunaju.

Wbrew powszechnej modzie na letnie "bywanie" poza granicami kraju postanowiliśmy wraz z nierozłącznym kompanem nieplanowanych wypadów po nadrzecznych chaszczach w tym sezonie zobaczyć galicyjskie kresy wschodnie. Jedynym warunkiem co do wyboru regionu był jego związek z żeglugą śródlądową.

opis trasy z Ślesina do Berlina i z powrotem, czyli Pętla Wielkopolska i Pierścień Berliński

Rok 1934 - "Porównując zły stan dróg i zły stan rzek przyznać trzeba, że zagadnienie drogowe jest sprawą naglącą i słusznie jest wysuwane na pierwsze miejsce, ale o Wiśle, o którą przez sto lat nie dbał wschodni zaborca, zapominać nie wolno, bo czas nagli i przecie przed przysposobieniem terenów pod przyszłą Wystawę Światową należałoby pomyśleć o uporządkowaniu Wisły bodaj w obrębie stolicy, a tym jakoś nikt się nie interesuje."