Słyszałem o tym spławie w radio jadąc do Kassel. Mieszkam niedaleko miejsca, w którym grupa entuzjastów starej żeglugi zaczęła realizować program "Żyjącą Wezera".

W Polsce żegluga jachtami żaglowymi kojarzona jest raczej z jeziorami niż z rzekami. W powszechnej świadomości turystyka wodna uprawiana na rzekach to przede wszystkim spływy kajakowe, ewentualnie rejsy jachtami motorowymi.

Podczas zupełnie przypadkowego, ubiegłorocznego pobytu na Mazurach, po 37-letniej przerwie w pływaniu, dojrzałem z naszego jachtu wreszcie to, co zawsze było dla mnie obce i nieosiągalne. Zwróciłem uwagę na obecność na wodzie i w przystaniach licznych i często nowoczesnych jednostek poruszanych motorem, bez masztów i żagli, dla odmiany wyposażonych w odrobinę wygody, zapewniając tym samym dość komfortowe życie na wodzie, w towarzystwie ludzi o podobnych zainteresowaniach.

Przypomniałem sobie powiedzenie o naszych pilotach z II wojny światowej z Anglii, że byli zdolni nawet na wrotach od stodoły polecieć. Dlaczego więc my nie moglibyśmy spróbować na tych "wrotach" popłynąć po Wiśle. I tak postanowiliśmy wspólnie z członkami naszego Kręgu i przy wsparciu Stowarzyszenia "ŻRÓDŁO" z Maszewa Dużego zaprojektować i wybudować samodzielnie tratwę, którą moglibyśmy spłynąć po Wiśle do Malborka.

Już po raz trzeci nasza 1 MASZEWSKA DRUŻYNA HARCERZY „BIAŁE WILKI” dzięki wsparciu rodziców, Gminy Stara Biała i naszego strategicznego sponsora PKN ORLEN - zbudowaną przez siebie tratwą „Biały Pazur” spłynęła w czasie wakacji Królową Polskich Rzek - Wisłą.

W tym roku chcąc uczcić Rok Wisły postanowiliśmy spłynąć Królową Polskich Rzek z Krakowa do Gdańska.

Felieton o Marianie Kosickim - przedwcześnie zmarłym kapitanie "Wielkich Holendrów"

Technikum Żeglugi Śródlądowej we Wrocławiu jest rok 1973 , a my uzyskaliśmy właśnie pełnoletność.
No nie wszyscy bo mieliśmy w klasie dwóch małolatów tzn. "Szczepana" i "Mordę" .
Staliśmy się mężczyznami mogącymi wiele, a przede wszystkim mogącymi brać u dział w wyborach do Sejmu PRL.

Skarby wawelskie. Cud nad Wisłą - 1939 r.

Kiedy przeglądam nasz portal to łezka się w oku kręci, ogarniają mnie wspomnienia z dziecinnych i młodzieńczych lat mojego życia, zawdzięczając je mojemu tacie, który całe swe życie już od chłopięcych lat związał z rzeką nad którą się urodził, jego ukochaną Wisłą.

Pomimo że Odra wieczorem przypominała Amazonkę, to jeszcze nic nie wskazywało na to, że nastąpi to co było.