Kilkanaście stopni mrozu niespodziewanie przeobraziło rzekę w baśniową krainę. Woda już zatraciła swa aksamitną nieruchomą gładkość i od tej chwili jej nurt niesie okrągłe wianki lodowych igieł które jedne o drugie zderzają się, dzięki temu przybierają kształt okrągłych tafli o podniesionych krawędziach i tworzą się coraz większe, miniaturowe płyty kontynentalne. Podczas owych zderzeń słychać w zimowej ciszy osobliwy głos – syk i szuranie lodowych tafli. W końcu napotykając przeszkodę zbijają się jedna w druga tworząc gigantyczne wypiętrzone pola lodowe.

Minęło już ponad półtora roku od podpisania pierwszego kontraktu w ramach „Modernizacji Wrocławskiego Węzła Wodnego - Przebudowa systemu ochrony przeciwpowodziowej m. Wrocławia”.

Dnia 27 sierpnia 1463 roku oddziały zaciężnych królewskich z Pruszcza i Malborka oraz posiłki gdańskie i Tczewa rozpoczęły oblężenie zamku i miasta Gniew.

Nie czcimy już rzek jako bóstw, ale zawsze jeszcze są czymś więcej niż drogami wodnymi lub urozmaiceniem krajobrazu.

Idea integracji dróg wodnych jest sprawą nurtującą mieszkańców Europy od dawna. Artykuł jest opisem projektu połączenia trzech europejskich rzek w jeden system transportowy według źródeł czeskich, morawskich i słowackich.

Każdy zamożniejszy ziemianin w pobliżu, Wisły, Sanu, Narwi, i Bugu mieszkający miał już za czasów zygmuntowskich własne szkuty i stałych szkutników.

Rejsy stateczkami po Brdzie cieszyły się ogromną popularnością wśród bydgoszczan, zwłaszcza w okresie międzywojennym.

Nie pamiętam od jak dawna nie dawała mi spokoju żądza wiedzy o jakże mało u nas popularnych pomysłach połączenia górnej Łaby z górną Odrą bezpośrednim połączeniem kanałowym. Dość ciężko jest znaleźć materiały które w miarę prosto i zarazem szczegółowo wyjaśnią genezę ewolucji połączenia Łaby z Odrą, ale w końcu udało się.

Większość łodziarzy z Odry pamięta Nową Sól z lat 90-tych - zapyziała mieścina, bez perspektyw, z zaszarganą moralnością, tak to było. A teraz? Coś niesamowitego, miasteczko jakby z innego wymiaru czasu. Często tam bywam i czasami mam wrażenie, że nie jestem tam, gdzie być powinienem.

Lubię odkrywać mało znane historie, czytać o zapomnianych bohaterach, o powrocie do korzeni, odgrzebywać dawno zapomniane fakty z życia ówczesnych mieszkańców mojego miasta, a szczególnie odkrywanie ich zwyczajów i historii, a zwłaszcza historii związanej z ich zaangażowaniem w dostosowaniu Odry do rangi europejskiej drogi wodnej i dostosowaniem się miasta do tego wyzwania.