W minioną niedzielę 06 sierpnia 2011, na przystani klubu "Odra" w Cigacicach pojawiła się malownicza grupa płynąca na małej łódeczce typu canoe z Wrocławia do Dziwnowa. Grupa ta składała się z Pana Łukasza, jego czteroletniego synka Rysia i kota Amora. Wszyscy w dobrych humorach zdążali do obranego celu, ale o tym niech opowie poniżej zamieszczona rozmowa.

Znaczki z krajów dawnej Jugosławii, Albanii, Rumunii i Bułgarii

Kontynuując cykl moich wspomnień z portów nadodrzańskich i miejsc, po których poruszaliśmy się w latach naszej młodości - zapraszam do Nowej Soli.

Stanisław Adrjański (24.04.1898-26.06.1969) był inżynierem oraz inspektorem dróg wodnych na Polesiu w latach 1931-1939. Zajmował się nadzorem szlaków wodnych i sprzętu pływającego, prac pogłębiarskich i regulacyjnych nurtu wodnego, a także budowy śluz i jazów wodnych.

Zobaczyć najpiękniejsze miejsca wzdłuż Odry niedaleko siebie – moje marzenie spełnia się.

Sam sposób uprawiania żeglugi w ten nietypowy sposób był już niejednokrotnie na naszym forum omawiany, tak że podsumowując temat można autorytatywnie stwierdzić, że jest to w warunkach tegorocznych przy przeciętnej wielkości odrzańskich przepływach (za wyjątkiem wezbraniowych) jedyna możliwość, aby statki mogły się w miarę bezpiecznie przemieścić na odcinku Brzeg Dolny – Ścinawa.

I w końcu przyszła ta noc na którą czekałem, ta jedna , jedyna której obrazy mogłem podłożyć pod strofy wiersza jak podkłada się muzykę pod tekst piosenki.

Kilkanaście stopni mrozu niespodziewanie przeobraziło rzekę w baśniową krainę. Woda już zatraciła swa aksamitną nieruchomą gładkość i od tej chwili jej nurt niesie okrągłe wianki lodowych igieł które jedne o drugie zderzają się, dzięki temu przybierają kształt okrągłych tafli o podniesionych krawędziach i tworzą się coraz większe, miniaturowe płyty kontynentalne. Podczas owych zderzeń słychać w zimowej ciszy osobliwy głos – syk i szuranie lodowych tafli. W końcu napotykając przeszkodę zbijają się jedna w druga tworząc gigantyczne wypiętrzone pola lodowe.

Z perspektywy czasu i przemian ustrojowych wyraźnie widać zacieranie się we wszystkich krajowych mediach tematu żeglugi śródlądowej. Szczególnie widoczne jest to zjawisko na polu wydawniczym i gołym okiem widać dziś w księgarniach całkowity brak opracowań z dziedziny jaka jest transport śródlądowy w formie najbardziej dostępnej dla przeciętnego Polaka czyli to beletrystyki czy też różnorakich form albumowych.

Tak jak obiecywałem, po pierwszym przyprószeniu śniegiem Wrocławia wyruszyłem w nadodrzańskie bulwary i zakątki, aby jak najwierniej oddać klimat utworu Herrmanna-Neiße.