Artykuł opublikowany na łamach portalu "Moje Miasto Gorzów Wlkp." autorstwa Jurka Hopfera - kapitana zabytkowego lodołamacza "Kuna", vice przewodniczącego Związku Polskich Armatorów Śródlądowych, absolwenta TŻŚ we Wrocławiu.

Zima się kończy, ale nadal możemy podziwiać jej piękno i siłę mrozu. Malownicze rzeźby tworzy zwłaszcza na smaganych zimnym wiatrem i bryzgami kropel wody pokładach statków morskich. Oto jej dzieła w obiektywie Mietka Adamskiego.

W artykule staram się wykazać iz warto podjąć działania organizacyjne zmierzające do ożywienia krajowych szlaków wodnych.

W krótkim artykule dzielę się opiniami jak przygotować jacht do żeglugi szlakami śródlądowymi w Polsce.

Swego czasu opisałem motorowy holownik - muzeum "Freundenau", który jest częścią Muzeum Żeglugi Dunajskiej (Donau - Schiffahrts - Museum) w Regensburgu (po polsku to Ratyzbona). Dzieli miejsce przy nabrzeżu z innym zabytkowym statkiem, jakim jest parowy bocznokołowiec "Ruthof/Ersekcsanad". Teraz przyszła kolej żeby również o tym drugim holowniku coś napisać.

Tekst jest fragmentem artykułu "TŻŚ we Wrocławiu widziane subiektywnie", który zostanie opublikowany w serii Edukacja - Kultura - Społeczeństwo nakładem Uniwersytetu Wrocławskiego i PIN Instytut Śląski w Opolu

Tak jak to bywało w minionej epoce, a był to powszechnie praktykowany zwyczaj podsumowań i rozliczeń minionego roku, tak i teraz chciałbym chociażby na chwilę przynajmniej wirtualnie przywrócić tę tradycję.

Konieczność podniesienia sprawności przewozowej Odry dojrzewała już w okresie przedwojennym. Niewystarczające i niepewne głębokości poniżej Wrocławia oraz niedostateczna zdolność przepustowa śluzowanego odcinka - przy równocześnie wzrastającym narastaniu potrzeb przewozowych - stanowiły uzasadnienie dla podjęcia planów przebudowy Odry na wielką 1000 - tonową drogę wodną.

- Nadaję ci imię "PACO" i życzę tobie i twojej załodze samych szczęśliwych podróży -
słowa te wypowiedziała "Matka chrzestna" Beata córka Marii-Marioli i Wiesława Marcinkowskich podczas ceremenii "Chrztu żeglugowego" nowego zbiornikowca firmy Marcinkowski GmbH (Niemcy).
"Paco" to zdrobnienie od imienia Przemysław ( syna Wieśka ) zdrobniale Przemko, ale dla małej (wtedy) Beatki jego siostrzyczki było zbyt trudne do wypowiedzenia i zabrzmiało jak "Pako". Imię to przylgnęło do niego i do dzisiaj jest używane powszechnie.

Kiedyś słowa nostalgia (z gr. nostos - powrót; algos – cierpienie) wolno było używać wyłącznie wtedy, gdy tęskniło się za krajem, za ojczyzną. a dziś coraz częściej ludzie mówią nostalgia, kiedy tęsknią w ogóle za czymś, co minęło, za jakimś wydarzeniem czy okresem w życiu a mnie natomiast zwykle na początku września ogarnia nostalgia za latem, w styczniu z jesienią a w lutym za wiosną.