Poważnym zmartwieniem wodniaków uprawiających turystykę rodzinną na naszych rzekach i jeziorach są mariny, albo raczej ich brak. Chociaż różnorodność programów pomocowych, unijnych, regionalnych spowodowała, że wiele samorządów zaczęło znów odwracać nasze miasta "twarzą do wody", to w znacznej większości kierujemy się stylem myślenia jaki cechował urbanistów minionego ustroju. Mariny są zbyt ciasne i małe. Projektanci nie uwzględniają stale powiększających się gabarytów jachtów turystycznych, projektując zbyt wąskie boksy w marinach, by mogły się w nich zmieścić duże jachty.

Przez ponad trzy stulecia nieustającego mielenia tematem projekt ten stał się symbolem niezgody.Niby wszyscy są za ale interesy nie zawsze są zbieżne. Nie będę komentował projektu, gdyż z natury akurat w tym temacie jestem bardzo ostrożnym zwolennikiem idei połączenia trzech mórz. Ponadczasowym przykładem prostym w swej wymowie i treści jest artykuł Karola Szyndzielorza, ówczesnego korespondenta Życia Warszawy w Pradze. Ukazał się on w Życiu Warszawy z dnia 5-6 lutego 1967 r.

W religii muzułmańskiej ... Wiadomo. A w TŻŚ?

Pierwsza inicjatywa po 1989 r. Tak dla przypomnienia. Fragment artykułu z Zeszytów Odrzańskich 1999 r. Tam w wersji z przypisami.

...razem z Irkiem przyjechali z Darłowa.

Czy w czasie zimy może być mróz i śnieg ? Ależ tak. To normalne zjawisko dla naszej
szerokości geograficznej. To co było w ostatnich latach w okresie kalendarzowej zimy to tylko chwilowy wybryk natury. Wiara naukowców o nadejściu globalnego ocieplenia, że o mrozach i śniegu można powoli zapominać, w tym toku przyniosła wiele niespodzianek.

Większość łodziarzy z Odry pamięta Nową Sól z lat 90-tych - zapyziała mieścina, bez perspektyw, z zaszarganą moralnością, tak to było. A teraz? Coś niesamowitego, miasteczko jakby z innego wymiaru czasu. Często tam bywam i czasami mam wrażenie, że nie jestem tam, gdzie być powinienem.

Marian Krakowiak - nasz (jak samo nazwisko wskazuje) krakowski korespondent - przysłał fotorelację z wiosennej Wisły w okolicach stopnia wodnego "Kościuszko".

,,Jooony, katiooony..."

Gdzie jest Nasz Port, gdzie naszych rejsów meta, tu nikt nie pamiętał skąd wypłynął, czy jeszcze ktoś to pamięta? Ten Port już nigdy nie będzie poezją, Ten Port jest już tylko żywym trupem. Port, który tętnił życiem przez 24 godziny.