Marynarze, których znałem szanowałem i podziwiałem, ucząc się od nich marynarskiego rzemiosła. Pragnę im wszystkim w ten sposób podziękować, za naukę i współpracę na pokładach wiślanych statków. Niech te nazwiska tak bardzo mi bliskie, pozostaną w naszej pamięci. Będą również przypominać przyszłym pokoleniom o historii wiślanych i odrzańskich statkach i ich załogach w powojennej historii Żeglugi Śródlądowej w Polsce .

Wszyscy ten most znają – wszyscy to znaczy ta część prawdziwych wilków rzecznych, dla których port w Nowej Soli nie był nazwą egzotyczną tylko czymś zwyczajnym, miejscem zimowisk, za- i wyładunków oraz postojów. Nasuwa się pytanie dlaczego on mnie interesuje? Dlatego, że jest nierozerwalnie związany z drogą wodną, dlatego, że wraz z upadkiem odrzańskiej drogi wodnej upada i on.

Konieczność podniesienia sprawności przewozowej Odry dojrzewała już w okresie przedwojennym. Niewystarczające i niepewne głębokości poniżej Wrocławia oraz niedostateczna zdolność przepustowa śluzowanego odcinka - przy równocześnie wzrastającym narastaniu potrzeb przewozowych - stanowiły uzasadnienie dla podjęcia planów przebudowy Odry na wielką 1000 - tonową drogę wodną.

Recenzja tegorocznych kalendarzy żeglugowych dokonana przez kmdr Adama Reszkę.

Artykuł poszerza wiedzę o zlikwidowanym już Porcie Popowice. Wprawdzie to bardzo "kolejowe" opracowanie, ale przez całe dziesięciolecia dwie gałęzie transportu - kolej i żegluga śródlądowa - świetnie się uzupełniały.

Artykuł jest dość przewrotną metaforą złożoności relacji rzeki i jej gospodarza we współczesnym świecie i piękno kipiącego kociołka i unoszącej się z niego roziskrzonej pary wraz z paletą zapachów które wymownie wskazują na jego zawartość.

Po dość długiej przerwie chciałbym kontynuować interesujący opis budowy nowego portu Gliwice którego przypomnę, autorem jest Regierungsbaurat W. Stolze który zamieszczony był w Jahrbuch der Hafenbautechnischen Gesellschaft w roku 1937.

Przed laty, nie jednego frachtowca, chemikaliowca czy masowca współpracując z J.Pielacińskim prowadziłem z Płocka do i na zatokę Gdańską i muszę wyznać, iż nie zawsze ta współpraca układała się najlepiej, dlatego też zaproponowałem Turkowskiemu aby ustalił z kpt. Pielacińskim i wskazał , jaką będę pełnił rolę podczas holowania , 9,08 2010 godz. 9,00 powiadamia mnie P. Turkowski, iż o godz.13,00 planowane jest wyjście ,,Collusiona” z płockiego portu, i że moją rolą będzie pilotowanie m/s Collusiona”

Rzecz o prześwitach mostów, zakazach kotwiczenia i innych przeszkodach na szlaku.

Część I . Relacja z rejsu "Złotą Kaczką" po Wrocławiu.