Podstawowym osiągnięciem zorganizowanej w czerwcu we Wrocławiu konferencji naukowej "Rola transportu wodnego śródlądowego w rozwoju regionów zjednoczonej Europy" okazała sie mozliwość utworzenia stowarzyszenia pod nazwą "Partnerstwo dla żeglugi" zrzeszającego niemal wszystkie "żeglugowe" kraje w dorzeczach Łaby, Odry, Renu i Dunaju.

Ceny paliwa, których wzrost zdaje się nie zatrzymywać wprowadzają olbrzymi zamęt na rynku logistycznym. Łańcuchy logistyczne, które są opracowane przy uwzględnieniu ceny ropy w wysokości 70 dolarów za baryłkę, nie nadają się do zastosowania w tej chwili, gdy koszt ten wzrósł do 140 a nawet 150 dolarów.

W dniach 19-20 czerwca 2008 r. Międzynarodowa Wyższa Szkoła Logistyki i Transportu we Wrocławiu we współpracy z zagranicznymi oraz krajowymi instytucjami zorganizowała Międzynarodową Konferencję Naukową której tematem był Rola Transportu Wodnego Śródlądowego w Rozwoju Regionów Zjednoczonej Europy.

Ten prowokacyjny tytuł skrywa w swojej treści kilka ważnych, a przy tym bardzo interesujących zależności, które to są ciekawym sygnałem dla naszej marynarskiej Braci. Rzecz się sprowadza do bardzo prostej ale bardzo ważnej relacji, na płaszczyźnie; środowisko-żegluga-społeczeństwo.

Sapere aude – nie bój się być mądrzejszym – to słynne powiedzenie Rzymian sprzed 2000 lat wymaga dodatkowo odwagi. To, że jest się mądrzejszym trzeba jeszcze dowieść, co też uczynili uczestnicy Konferencji Żeglugowej we Wrocławiu, która odbyła się 4 kwietnia br., na której spotkały się wszystkie zainteresowane strony za wyjątkiem jednej.

Od kilku miesięcy zmienił się w Polsce rząd a wraz z tą zmianą ocieplił się klimat wokół żeglugi śródlądowej. Jak zwykle w takich sytuacjach znaleźli się chętni do upieczenia własnych kasztanów w tym wznieconym przez nas ognisku i zdyskontowania efektów pozytywnych zmian polityki państwa dla własnych celów.

"W 1954 roku - gdy byłem na kursie sterników - pan Kocikowski kreślił przed nami kolorową przyszłość. " - tak napisał kpt. ż.ś. Władysław Stypczyński wspominając sny o potędze żeglugi śródlądowej w Polsce.

Tytuł dość przewrotny, ale do naszego tańca pasuje jak ulał. Wytłumaczenie jest bardzo proste. Aby towarowa i pasażerska żegluga śródlądowa mogła być uprawiana muszą być spełnione cztery warunki, a mianowicie: musi być droga wodna, musi być tabor śródlądowy, musi być kadra pracownicza i rzecz zasadnicza – towar do przewiezienia. Brak jedenego z czterech czynników powoduje, że idea transportu śródlądowego zaczyna się walić.

Komunikat końcowy Komisji Wspólnot Europejskich w sprawie promocji żeglugi śródlądowej (NAIADES - Zintegrowany Europejski Program Działań na Rzecz Żeglugi Śródlądowej) przewiduje, że należy w tym celu prowadzić szeroko rozumianą edukację przybliżającą wiedzę o korzyściach z żeglugi płynących. Poprzez upowszechnienie tej wiedzy można kształtować korzystny wizerunek branży, który zwłaszcza w Polsce mocno zniekształcony jest przez lobby samochodowe i niektórych ekologów.

Do połowy XX wieku Łaba i Odra były najważniejszymi drogami transportu wodnego w Europie Środkowej. Po Łabie, ponad 20.000 statków transportowało do 18 mln ton towarów rocznie. Odrą przewożono około 12 mln ton ładunku między śląskim zagłębiem przemysłowym, Berlinem i Bałtykiem. Dziś wysokość przewozów osiąga ledwie jedną piątą tej wartości. Transport Łabą na dłuższych odcinkach wynosi jedną dziesiątą wcześniejszej ilości. Spadek został spowodowany przede wszystkim względami politycznymi.