Kilkakrotnie przywołano imię Mańka.... Doszedłem do wniosku, że chyba powinienem też wtrącić swoje co-nieco... Marian zasługuje ze wszech miar na to - choćby z powodu przejęcia przeze mnie po Nim sterów "Młodej Gwardii".

Wizytacja

Model szkoły, jej organizacja, wyposażenie pracowni i warsztatów oraz statki szkolne interesowały przedstawicieli wielu krajów — NRF, Francji, NRD. Po zwiedzeniu szkoły .wyrażali się oni z dużym uznaniem o stworzonych tu warunkach. Interesowały ich wzory, na których oparto metody szkolenia polskich załóg pływających. Największym zaskoczeniem dla tych gości było stwierdzenie faktu, że metody szkolenia, organizacja i wyposażenie zespołu opisanych szkół są naszym własnym dziełem.

ostatnia część

Jaki model szkolenia zawodowego powinniśmy przyjąć, aby kandydat na przyszłego "wilka rzecznego" odebrał właściwe i wszechstronne wykształcenie?. Kliknij tytuł artyułu aby przeczytać więcej.....

"Alteri vivas oportet, Si tibi vis vivere – Trzeba żyć dla innych, jeśli chcesz żyć z pożytkiem dla siebie" (Seneka Młodszy) - nic bardziej trafnego nie można powiedzieć o Adamie, o czym świadczy dziś grono bliskich i przyjaciół.

Moja próba zostania donosicielem ma swoje przesłanie. Przede wszystkim donosić będę z odkrytą twarzą podpisując się pod nimi. Wprowadzić chcę pewne novum w procederze donosicielstwa czyli stosować również donos pozytywny. Jak mi wiadomo jeszcze nikt nie próbował stworzyć donos obywatelski z pozytywnym przesłaniem i ja to pierwszy chcę to czynić.

Komu wreszcie chcę donosić i o czym donosić? Ci, który znają mniej więcej moje przekonania bez trudu mogą domyślić się że wchodzić może w grę tylko jedna instytucja. Tą instytucją jest Urząd Jej Wysokości i Dostojeństwa boga rzeki Odry - Viadrusa. Tym sposobem chcę go pobudzić do aktywności i wyrwać z błogiego letargu, w którym znajduje się od stuleci.

Nie jestem w stanie słowami wymalować jej obrazu tak, aby każdy czytający mógł ją sobie bez problemu wyobrazić. Niechaj ten mały wycinek z zapisu bądź co bądź niecodziennego dla mnie spływu Odrą od km. 62 do km. 98 pokaże jak szybko postępuje stan degradacji rzeki.

Satyra polityczna wierszem

Z dziennika pokładowego: - Płyniemy już kilka godzin i czuje się trochę jak w "Czasie Apokalipsy". Zaczynam wariować. Monotonny krajobraz i powoli płynąca woda męczą. Człowiek na rzece jest nigdzie. Nie przynależy. Między lewym a prawym brzegiem, zawieszony w czasie i przestrzeni, niezakotwiczony. Wiatr i jednostajny warkot silnika zapewniają dyskrecję myślom. Umysł, nieprzyzwyczajony do takiej wolności, szaleje. Boli głowa.