Na stronach Ministerstwa Rozwoju Regionalnego opublikowano projekt raportu, którego przedmiotem jest analiza celów i kierunków rozwoju kraju wskazanych w strategiach i programach, ocena skuteczności ich realizacji oraz rekomendacje dla polityki rozwoju kraju. Należy wyrazić nadzieję, że wnioski przedstawione w Raporcie Polska 2011. Gospodarka - Społeczeństwo - Regiony będą pomocne w aktualizacji obowiązujących strategii i programów oraz we wprowadzeniu ewentualnych zmian w dotychczasowej polityce gospodarczej kraju. Raport obejmuje trzy główne bloki problemowe:

- pierwszy - gospodarczy, zawierający analizę trendów makroekonomicznych, ocenę konkurencyjności polskiej gospodarki, sytuacji na rynku pracy, w tym w ujęciu regionalnym oraz ocenę kapitału ludzkiego wpływającego na możliwości rozwojowe kraju;
- drugi - przedstawiający spójność terytorialną kraju, z uwzględnieniem transportu i działań na rzecz środowiska, aspektów przestrzennego zagospodarowania kraju, rozwoju miast i obszarów wiejskich oraz dostępności usług publicznych;
- trzeci - oceniający sprawność państwa, w tym regulacje służące funkcjonowaniu przedsiębiorstw.

Nas najbardziej powinien zainteresować blok drugi i zagadnienia transportu - w tym żeglugi śródlądowej. Poświęcono jej tam kilka zdań:

Wg GUS w 2009 r. istniało w Polsce 3660 km dróg wodnych śródlądowych żeglownych (z czego drogi wodne eksploatowane stanowiły 3366 km - 92%), jednak zaledwie 214 km tych dróg posiadało parametry międzynarodowe (umożliwiają eksploatację statków powyżej 1000 t). Całość polskich dróg wodnych śródlądowych obejmowała trzy niepołączone ze sobą, niewielkie odcinki Wisły (w tym najdłuższy odcinek Włocławek - Płock oraz dwa odcinki zlokalizowane na przeciwległych końcach Wisły) i ujściowe odcinki drogi wodnej Odry. Niesprzyjające uwarunkowania rozwoju żeglugi śródlądowej oraz pogarszające się - w wyniku wieloletnich zaniedbań w sferze utrzymania i modernizacji sieci tych dróg - warunki nawigacyjne, sprawiły, że przewóz towarów tą gałęzią transportu w Polsce stracił na znaczeniu.

(...) Należy podkreślić, że Strategia Rozwoju Kraju 2007-2015 określa podstawowe kierunki infrastruktury transportowej w Polsce uznając za główny cel wspierania inwestycji w infrastrukturę transportową "optymalizację i podniesienie jakości systemu transportowego kraju z uwzględnieniem kosztów zewnętrznych działalności transportowej, ponoszonych przez społeczeństwo i gospodarkę, w tym kosztów związanych z oddziaływaniem transportu na środowisko i zdrowie". Główne obszary niezbędnych działań w zakresie infrastruktury transportowej zostały przedstawione w ramach Priorytetu 2 SRK (Poprawa stanu infrastruktury technicznej i społecznej), gdzie wymieniono:

- budowę sieci dróg krajowych i autostrad, łączących główne ośrodki miejskie i wpisujących się w sieć TEN-T;
- poprawę bezpieczeństwa ruchu drogowego poprzez działania prewencyjne oraz poprawę systemu ratownictwa;
- rozwój systemów transportu publicznego m.in. poprzez wdrażanie systemów zarządzania ruchem, tworzenie węzłów przesiadkowych oraz rozbudowę transportu szynowego;
- poprawę jakości usług kolei poprzez podnoszenie parametrów eksploatacyjnych linii kolejowych, poprawę standardu taboru i zwiększenie udziału kolei w przewozach pasażerskich i towarowych;
- rozwój transportu drogą wodną (morskiego i śródlądowego) oraz poprawę atrakcyjności portów morskich;
- rozwój transportu lotniczego poprzez budowę i unowocześnianie lotnisk o zasięgu międzynarodowym oraz regionalnych, a także poprawę infrastruktury dojazdowej.

Całość projektu można pobrać ze strony MRR: pobierz