Wczytując się w dyskusję (toczyliśmy ją wielokrotnie - np. tutaj - przyp.red.) dotyczącą wyboru patrona "łodziarzy" chciałbym wyrazić swą opinię dotyczącą tej kwestii. Otóż uważam, że kontynuując tradycje bydgoskich szyprów wybór patronki winien paść na Św. Barbarę. Decyzję w tej sprawie podjęli już przed II wojną światową bydgoscy barkarze, tworząc w 1933 roku przy bydgoskiej Farze Bractwo Żeglarzy pod wezwaniem św. Barbary.
Namacalnym dowodem na istnienie bractwa są zachowane oryginalne książeczki członkowskie. Bractwo na pewno działało do wybuchu II wojny światowej. Niestety nie udało się ustalić, ilu członków liczyło. Bractwo miało również ufundowany przez szyprów swój sztandar z wizerunkiem św. Barbary i z napisem "Święta Barbaro błogosław żeglarzom".
Św. Barbara to patronka dobrej śmierci, architektów, artylerzystów, chorych na dżumę, cieśli, dzwonników, flisaków, górników, kapeluszników, kaplic cmentarnych, kowali, ludwisarzy, marynarzy, minerów, murarzy, pompiarzy, szczotkarzy, tkaczy, węglarzy, więźniów, wytwórców sztucznych ogni, załóg fortecznych.Wczytując się w dyskusję (toczyliśmy ją wielokrotnie - np.
tutaj - przyp.red.) dotyczącą wyboru patrona "łodziarzy" chciałbym wyrazić swą opinię dotyczącą tej kwestii. Otóż uważam, że kontynuując tradycje bydgoskich szyprów wybór patronki winien paść na Św. Barbarę. Decyzję w tej sprawie podjęli już przed II wojną światową bydgoscy barkarze, tworząc w 1933 roku przy bydgoskiej Farze Bractwo Żeglarzy pod wezwaniem św. Barbary. Namacalnym dowodem na istnienie bractwa są zachowane oryginalne książeczki członkowskie, z których fragment statutu chciałbym w tym miejscu zacytować:
STATUT Bractwa Żeglarzy pod wezwaniem św. Barbary przy Farze w Bydgoszczy
Art. I
Nazwa, siedziba, cel.
Żeglarze pracujący na rzekach Polski łączą się w Zjednoczeniu kościelnem pod nazwą: "Bractwo Żeglarzy pod wezwaniem św. Barbary przy Farze w Bydgoszczy". Siedzibą Bractwa jest Bydgoszcz - Fara. Celem Bractwa jest wprowadzenie w życie zasad katolickich wśród członków i ich rodzin pod szczególną opieką św. Barbary.
Art. II
Członkowie Bractwa.
Członkami Bractwa mogą być żeglarze pracujący na rzekach Polski obojga płci. Młodzież przyjmowana być może do Bractwa po ukończeniu 18. r. życia. Żyjący w jawnych, gorszących występkach mogą być wpisani do Bractwa dopiero wtenczas, kiedy się upamiętają i okażą znaki poprawy życia. Bractwo wyklucza ze swego grona członków na mocy uchwały sesji ogólnej dla następujących powodów:
a) jeżeli nie spełniają obowiązków katolika,
b) jeżeli żyją w jawnych występkach n.p. w pijaństwie, w konkubinacie itp.,
c) jeżeli do końca roku kalendarzowego nie uiszczą opłat członkowskich.]
Bractwo na pewno działało do wybuchu II wojny światowej. Niestety nie udało się ustalić ile członków liczyło. Jego przełożonym był ksiądz Wierzchowiecki, proboszcz kościoła Farnego.
Bractwo miało również ufundowany przez szyprów swój sztandar z wizerunkiem św. Barbary i z napisem "Święta Barbaro błogosław żeglarzom". Sztandar pojawiał się na pogrzebach członków bractwa. W ten sposób koledzy żeglarze oddając cześć zmarłemu odprowadzali go na miejsce wiecznego spoczynku. Sztandar do dziś znajduje się w bydgoskiej Farze.
Franciszek Manikowski
Św. Barbara to patronka dobrej śmierci, architektów, artylerzystów, chorych na dżumę, cieśli, dzwonników,
flisaków, górników, kapeluszników, kaplic cmentarnych, kowali, ludwisarzy,
marynarzy, minerów, murarzy, pompiarzy, szczotkarzy, tkaczy, węglarzy, więźniów, wytwórców sztucznych ogni, załóg fortecznych.
Proszę Zaloguj by zagłosować.
Kliknij przycisk `Akceptuję`, aby ukryć ten pasek. Jeśli będziesz nadal korzystać z witryny bez podjęcia żadnych działań, założymy, że i tak zgadzasz się z naszą polityką prywatności. Przeczytaj informacje o używanych przez nas Cookies