Niepołomski skład solny w XVIII i XIX wieku był tematem czerwcowego spotkania Klubu Poszukiwaczy Historii Niepołomic. Ten ciekawy i dla wielu niepołomiczan nieznany wątek dotyczący historii naszego miasta przybliżył nam Krzysztof Sojka - badacz lokalnej historii, prezes Grupy Poszukiwawczo-Eksploracyjnej „Orły historii”.

„Żupy Krakowskie były największym i najbardziej dochodowym przedsiębiorstwem Polski przedrozbiorowej. Sprzedaż soli generowała prawie jedną trzecią przychodów królewskiego skarbca. W Niepołomicach, nad brzegiem Wisły wzniesiono z początkiem XVIII w. potężne magazyny, z których wielickie złoto szkutami wiślanymi wysyłano w głąb Rzeczypospolitej.” – tym wstępem, a następnie przygotowaną prezentacją nasz gość wprowadził uczestników spotkania w temat polskich składów solnych oraz naszego.

Olbrzymi skład solny i budynki dodatkowe znajdowały się wzdłuż brzegu Wisły, mniej więcej w miejscu obecnego składu budowlanego i Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego przy ul. Kolejowej. Na mapach, które pokazał w czasie spotkania Pan Krzysztof można było zobaczyć jak ważna była to inwestycja.

Skład niepołomicki należał obok składów w Kazimierzu, Uściu i Sierosławicach, do głównych składów solnych funkcjonujących w XVIII wieku. Przetrwał okres rozbiorów i rządów austriackich, funkcjonując do drugiej połowy XIX wieku. W 1811 r. rozpoczęto budowę nowego portu w Niepołomicach, która została ukończona w 1819 r. W lipcu 1817 r. Franciszek II Habsburg i Karolina Augusta Wittelsbach, podczas podróży po cyrkule bocheńskim, odwiedzili m.in. niepołomski skład solny. Wizyta ta świadczy o dużym znaczeniu naszego składu solnego w ówczesnej gospodarce.

Zachęcam do lektury całego artykułu: https://www.zegluga-rzeczna.pl/articles.php?article_id=536