Z tego co wiem Stowarzyszenie Ziemi Niepołomickiej nieraz występowało w obronie wysychających niepołomickich lasów.
Widać istnieją jeszcze normalne ekologiczne organizacje, a nie zaślepieni pieniacze.
Brawo panie Zbigniewie Siedlarz

Z tym, że Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Niepołomickiej nie jest organizacją ekologiczną, chociaż jak najbardziej proekologiczną (a to nie to samo). Doszło do tego, że takie stowarzyszenia jak SMZN muszą zajmować się obroną żeglugi, a organizacje mieniące się ekologicznymi ze wszystkich sił starają się tę żeglugę unicestwić.

Pismacy Gazety Wyborczej bardzo często uciekają się do kłamstw, półprawd, pomówień i konfabulacji. Oni już tak mają od lat.

Interesująca jest kwestia Grupy roboczej ds. ochrony ekosystemów rzecznych Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego, a mianowicie:
- jaki jest skład osobowy tego gremium,
- kiedy ta grupa formalnie została zarejestrowana,
- kto jest szefem tej grupy,
- kto i w jakiej wysokości finansuje działalność tej grupy?

Okazuje się, iż "rzeka " słów na temat rewitalizacji naszych dróg wodnych, jakimi są nasze rzeki, szczególnie Wisły, jakby " wyschła" w świadomości Polaków i to o zgrozo naszych, profesorów, historyków nie wspominając wybitnych mędrców od ekologi, których śmiało nazywać winńśmy "ekofilami a nawet ekoterrorystami". Dziwi mnie niska świadomość zdawało by się tych wyspecjalizowanych uczonych intelektualistów, którzy negują alternatywny do transportu lądowego - transport wodny, który posiada nie kwestionowane i ekonomicznie uzasadnione walory transportowe, nie kolidując z ekologią. Co kilka lat, Wisła tu i ówdzie, w czasie powodzi i pływu lodów przerywa, mizerne wały przeciw powodziowe, zalewając tysiące hektarów ziemi uprawnej - zabierając domostwa, inwentarz, czasem sięgając po ludzi. Czy tym mądrym zdawałoby się ludziom zabrakło logicznego myślenia. Od wieków nadwiślański chłop, rybak, flis, marynarz żyją w symbiozie z naturą. Aż teraz znaleźli się obrońcy natury - chyba tej 2000, która zawłaszczyła olbrzymie połacie nadrzecznej ziemi, rugując żeglugę po naszych rzekach. Póki co Wisła była i jest cierpliwa, milcząca, ale i pamiętliwa, nie wiemy kiedy upomni się o swoje koryto. Dlatego musimy przypominać naszym prominętom, a i ekologom o konieczności ekonomicznego myślenia, aby nie było za późno na opamiętanie. Nie wiem czemu Ci wielcy ludzie zapominają, iż Polska stepowieje, a zatem zasoby wód gruntowych maleją, w związku z czym mamy deficyt wody, którą musimy retencjonować chodźby w naszych rzekach. Bo woda jest skarbem i źródłem naszego życia. Bez wody nie ma życia, woda to jedno z najpierwszych lekarstw -
populacji ludzkiej.

Dr Marta Wiśniewska, konsultant ds. Infrastruktury i Środowiska w WWF Polska.
i wszystko jasne.