Marszałek Sejmu Rzeczpospolitej Polskiej Małgorzata Kidawa-Błońska, Przewodniczący Parlamentarnego Zespołu Przyjaciół Odry Ryszard Galla, Dyrektor Muzeum Śląska Opolskiego Urszula Zajączkowska uprzejmie informują, że przygotowana przez Muzeum Śląska Opolskiego i Dom Współpracy Polsko-Niemieckiej wystawa poświęcona tematowi regulacji Odry w XIX wieku w obrębie rejencji opolskiej, która w siedzibie Muzeum Śląska Opolskiego prezentowana była od 14 listopada 2014 roku do 10 marca 2015 roku, w najbliższych dniach pokazywana będzie w gmachu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.

Nazywano ją różnie: Ader, Odre, Odrae, Odram, Oderam, Oder. Jest rzeką, w której jak w soczewce odbijają się skomplikowane dzieje regionu, przez który przepływa. Mimo że nierzadko krnąbrna i groźna, zawsze była potrzebna człowiekowi. Obok niej znajdowali swoją ojczyznę pracowici ludzie. To w jej życiodajnych ramionach praca zmieniała się w dobrobyt, którego owoce unosiła wspólnie ze swoimi siostrami do najdalszych zakątków Europy. Odra była jednym z ważniejszych szlaków komunikacyjnych Europy i taką powinna pozostać. Obecnie jest rzeką trzech państw nadodrzańskich.

Przez wieki rzeka udowodniła, że transport i jej oddziaływanie ekonomiczne ma wpływ nie tylko na obszary położone bezpośrednio przy nurcie, ale także korzystnie wpływa na cały region, po którym płynie, a jej gospodarcze związki sięgają daleko poza koryto rzeki. Droga wodna i związane z nią inwestycje hydrotechniczne, przemysłowe, rolnicze mają ogromny wpływ na poziom rozwoju regionu. W miejscu prowadzenia rozbudowy systemu wodnego dorzecza mamy do czynienia ze wzrostem kulturowym, cywilizacyjnym, urbanistycznym i industrialnym regionu. Dorzecze Odry dzięki działaniom wodziarzy powinno być precyzyjnym systemem wodnym, którym człowiek potrafi sterować - gromadzić wodę w czasie suszy a także bezpiecznie, z korzyścią dla ludzi, przepuszczać przez dorzecze. Transport rzeczny oraz inni korzystający z wody są ważnymi elementami systemu wodnego dorzecza. Działania na rzecz Odry to nie wykonywanie oderwanych od siebie poszczególnych celów resortowych, lecz powiązana z sobą polityka dla Odry i Nadodrza realizowana wspólnie z dwoma państwami: Niemcami i Republiką Czeską. Odra od wieków była dla mieszkańców Nadodrza skarbem a nie zagrożeniem.

Utrzymujący się od lat niezmiennie niski poziom warunków korzystnych dla żeglugi skutkuje zanikiem transportu na rzece. Obecnie trudno jest mówić o zmianie, czy poprawie aktualnego stanu żeglugi na Odrze, transport wodny na rzece niemal nie istnieje. Zmiany mogą polegać jedynie na odtworzeniu żeglugi na Odrze. Transportowi wodnemu wciąż przybywa sympatyków, jednak w obecnym stanie wymaga on troski i opieki władz. Ciągle nie możemy się zdecydować, czy Odra ma być wyłącznie zielonym korytarzem czy korytarzem transportowym. A przecież mogłaby być europejskim korytarzem zielonego transportu.

Niech ta wystawa będzie krokiem w kierunku przywracania żeglugi na Odrze i dobrą prognozą dla przyszłości naszej Międzynarodowej Odrzańskiej Drogi Wodnej i nadzieją na powrót Odry do systemu europejskiej sieci dróg wodnych. Na zdjęciu betonowanie komory śluzy Opole.