
Do Marszałek Sejmu Ewy Kopacz wpłynęła w regulaminowym trybie interpelacja Posła Jana Ziobro, skierowana do Ministra Środowiska Macieja H. Grabowskiego w sprawie karygodnych i rażących zaniedbań w wykonywaniu zadań Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej w dziedzinie planowania, budowy, modernizacji oraz utrzymania śródlądowych dróg wodnych. Poseł Ziobro domaga sie tez odpowiedzi na pytanie jakie konsekwencje wobec Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej i innych osób odpowiedzialnych zostaną wyciągnięte przez Ministra Środowiska.
Do Marszałek Sejmu Ewy Kopacz wpłynęła w regulaminowym trybie interpelacja Posła Jana Ziobro, skierowana do Ministra Środowiska Macieja H. Grabowskiego w sprawie karygodnych i rażących zaniedbań w wykonywaniu zadań Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej w dziedzinie planowania, budowy, modernizacji oraz utrzymania śródlądowych dróg wodnych. Poseł Ziobro domaga sie tez odpowiedzi na pytanie jakie konsekwencje wobec Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej i innych osób odpowiedzialnych zostaną wyciągnięte przez Ministra Środowiska.
Z raportu Najwyższej Izby Kontroli o stanie śródlądowych dróg wodnych w Polsce płynie wniosek, że administracja rządowa traktuje żeglugę śródlądową marginalnie. Zanik przewozów jest spowodowany fatalnym stanem dróg wodnych wynikającym z wieloletnich zaniedbań Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej.
Parlamentarzysta Solidarnej Polski domaga się ustalenia personalnej odpowiedzialności za doprowadzenie polskiej żeglugi śródlądowej i polskich dróg wodnych do tak katastrofalnego stanu oraz wyjaśnień dotyczących rzekomo wysokich kompetencji osób zatrudnianych w Krajowym Zarządzie Gospodarki Wodnej, nagrodzonych niedawno przez Prezesa KZGW i Wiceministra Środowiska "za wybitne osiągnięcia"
news.php?readmore=1156.
Poniżej interpelacja w pełnej treści:
Warszawa, dnia 23 kwietnia 2014 roku
Poseł na Sejm
Rzeczypospolitej Polskiej
Jan Ziobro
Klub Parlamentarny
Solidarna Polska
Pani
Ewa Kopacz
Marszałek Sejmu RP
Na podstawie art. 192 ust. 3 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (MP z 2002 r. Nr 23 poz. 398, z 2003 r. Nr 23 poz. 337, z 2004 r. Nr 12 poz. 182, z 2005 r. Nr 16 poz. 263, Nr 42 poz. 556, Nr 66 poz. 912, Nr 76 poz. 1062, z 2006 r. Nr 15 poz. 194 oraz z 2007 r. Nr 23, poz. 253), przekazuję w załączeniu na ręce Pani Marszałek interpelację poselską do Pana Macieja H. Grabowskiego Ministra Środowiska w sprawie karygodnych i rażących zaniedbań w wykonywaniu zadań Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dziedziny planowania, budowy, modernizacji oraz utrzymania śródlądowych dróg wodnych.
Z poważaniem
Jan Ziobro
Poseł na Sejm RP
Warszawa dn. 23.04.2014 r.
Poseł na Sejm
Rzeczypospolitej Polskiej
Jan Ziobro
Szanowny Pan
Maciej H. Grabowski
Minister Środowiska
Interpelacja złożona przez Posła RP Jana Ziobro w sprawie karygodnych i rażących zaniedbań w wykonywaniu zadań Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dziedziny planowania, budowy, modernizacji oraz utrzymania śródlądowych dróg wodnych.
W udzielonej odpowiedzi z dnia 22 stycznia 2014 roku na interpelację nr 23106 z dnia 04 grudnia 2013 roku Pan Stanisław Gawłowski Sekretarz Stanu w Ministerstwie Środowiska zapewnił mnie, iż pracownicy Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej wykonujący zadania dotyczące planowania, budowy, modernizacji oraz utrzymania śródlądowych dróg wodnych posiadają odpowiednie wykształcenie i wymagane doświadczenie zawodowe do pełnienia tych obowiązków.
Jak się wydaje o profesjonalizmie pracowników KZGW mogą świadczyć wyróżnienia i nagrody otrzymywane od swoich przełożonych. W dniu 20 marca 2014 roku Pan Stanisław Gawłowski Sekretarz Stanu w Ministerstwie Środowiska i Pan Witold Sumisławski Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej wręczyli statuetki „Lauru Wodnego" z okazji obchodów Światowego Dnia Wody.
Jedną z osób, która otrzymała wspomnianą nagrodę jest pracownik KZGW Pan Tadeusz Mrówczyński, któremu według uzasadnienia na stronie internetowej KZGW, przyznano tę nagrodę za olbrzymią wiedzę fachową i doświadczenie zawodowe w zakresie budownictwa hydrotechnicznego, ochrony przeciwpowodziowej i transportu wodnego.
Należy tu odnieść się do historii: w dniu 26 sierpnia 2009 r. podczas wspólnego posiedzenia sejmowe Komisje: Infrastruktury oraz Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa rozpatrzyły odpowiedź na dezyderat nr 9/8 z 22 kwietnia 2009 r. w sprawie podjęcia zdecydowanych działań przywracających właściwe wykorzystanie polskich śródlądowych dróg wodnych.
W stenogramie z przedmiotowego posiedzenia znajduje się wypowiedź wiceprezesa Związku Polskich Armatorów Śródlądowych Pana Jerzego Hopfera (obecnie jest on również przewodniczącym Rady ds. Promocji Żeglugi Śródlądowej), który wypowiedział się m.in. w sprawie grup ekspertów. Powiedział on wtedy: „Wszystko jest dobrze, ale przedstawicielem KZGW w grupie ekspertów jest gość, który na wszystko mówi ˝nie˝. (źródło: biuletyn nr 2609/VI Sejmu RP z 2009 r.). Wg ustnej informacji pozyskanej ze Związku Polskich Armatorów Śródlądowych przedstawicielem KZGW w grupie ekspertów jest Pan Tadeusz Mrówczyński.
Z kolei na posiedzeniu Komisji Środowiska w Senacie RP w dniu 15 października 2013 roku w sprawie sytuacji żeglugi śródlądowej Polsce oraz warunków i możliwości jej rozwoju, Radca Prezesa w Krajowym Zarządzie Gospodarki Wodnej Pan Tadeusz Mrówczyński w odniesieniu do Odrzańskiej Drogi Wodnej m.in. powiedział cyt. wg zapisu stenograficznego „[...] Wstępne przymiarki pokazały, że z punktu widzenia potencjalnego podjęcia przewozów kontenerów drogą wodną co najmniej klasy IV... Do tego przewozu wymagane prześwity pod mostami musiałyby wynosić 5,25 m. Tego warunku nie spełniają w sumie pięćdziesiąt trzy czy pięćdziesiąt cztery mosty kolejowe i drogowe. A zatem, żeby uzyskać pełną klasę drogi wodnej o znaczeniu międzynarodowym, czyli co najmniej klasę IV, mosty te wymagałyby przebudowy.[...]”.
Tymczasem według pomiarów wykonanych przez Stowarzyszenie „Rada Kapitanów Żeglugi Śródlądowej” wskaźniki WWŻ (wysokiej wody żeglownej) są niewłaściwie ustalone, przez co zaniżają rzeczywiste prześwity mostów, a jednocześnie dopuszczają żeglugę przy bardzo wysokich, niebezpiecznych stanach wody.
Rada Kapitanów w maju 2013 roku wystąpiła do Urzędu Żeglugi Śródlądowej we Wrocławiu o ich urealnienie. W styczniu br. UŻŚ we Wrocławiu wystosował do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu wniosek o techniczne przeprowadzenie tej korekty i opracowanie szczegółów w oparciu o sieć stacji wodowskazowych i wspólne ustalenie na jakim poziomie ten wskaźnik należy ustalić.
Dodatkowo na posiedzeniu Parlamentarnego Zespołu Przyjaciół Odry, które odbyło się w dniu 22 stycznia 2014 r. działania KZGW, w tym sprawa odrzańskiej Wysokiej Wody Żeglownej i rzekomo zbyt małych prześwitów pod mostami spotkały się ze zdecydowaną krytyką ze strony posłów. Ich zadaniem środki przeznaczone na realizację odrzańskich prac odtworzeniowych należy wydawać w taki sposób, aby osiągnąć rzeczywisty efekt poprawy warunków nawigacyjnych.
Uważam zatem za uzasadniony wniosek, że Radca Prezesa w Krajowym Zarządzie Gospodarki Wodnej Pan Tadeusz Mrówczyński zbagatelizował swój obowiązek podejmowania wszelkich kroków zmierzających do dokładnego i obiektywnego wyjaśnienia faktycznego stanu rzeczy na między innymi na Odrzańskiej Drodze Wodnej.
Poważne zaniepokojenie pogłębia jeszcze niezwykle krytyczny raport Najwyższej Izby Kontroli z dnia 25 lutego 2014 roku dotyczący doprowadzenia przez osoby odpowiedzialne za żeglugę śródlądową w Polsce do sytuacji, w której transport towarów rzekami praktycznie nie istnieje, pomimo nacisków Unii Europejskiej promujących ten rodzaj transportu.
Według dostępnych komentarzy prasowych NIK wykazał, że administracja rządowa traktuje żeglugę śródlądową marginalnie. Zanik przewozów jest spowodowany fatalnym stanem dróg wodnych wynikającym z wieloletnich zaniedbań Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej.
KZGW nie postarał się nawet o pozyskanie środków na odbudowę infrastruktury, za którą ponoć odpowiada, z funduszy europejskich na lata 2004-2006, zaś w latach 2007-2013 pozyskane przez niego środki pomocowe wyniosły mniej niż pół procenta wszystkich funduszy unijnych na projekty transportowe.
NIK wskazał w Raporcie, że KZGW, przygotowując projekty inwestycyjne, zakładał dostosowanie parametrów eksploatacyjnych Odry do III klasy żeglowności co jest sprzeczne z § 7 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie klasyfikacji śródlądowych dróg wodnych (Dz. U. z dnia 18 czerwca 2002 r.). Przepis ten określa, że przy rozbudowie lub modernizacji śródlądowych dróg wodnych o znaczeniu regionalnym klasy III i o znaczeniu międzynarodowym klasy IV – jako warunki projektowe przyjmuje się wielkości odpowiadające co najmniej maksymalnym wartościom parametrów klasyfikacyjnych i warunków eksploatacyjnych, przewidzianych dla klasy Va.
Zgodnie z brzemieniem § 7 ust. 1 Przy rozbudowie śródlądowych dróg wodnych o znaczeniu regionalnym klasy Ia, Ib i II - jako warunki projektowe przyjmuje się wielkości odpowiadające co najmniej maksymalnym wartościom parametrów klasyfikacyjnych i warunków eksploatacyjnych, przewidzianych dla klasy bezpośrednio wyższej.
Niekorzystną sytuację na drogach wodnych dodatkowo spotęguje planowane przez Ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej w ramach reformy gospodarki wodnej (Założenia projektu ustawy – Prawo wodne z dn. 28.03.2014) przydanie Prezesowi KZGW kompetencji do powoływania w drodze konkursu zastępców dyrektorów urzędów gospodarki wodnej regionów wodnych odpowiedzialnych za realizację zadań w zakresie żeglugi śródlądowej, za które de facto odpowiadał będzie Minister Środowiska.
Wobec powyższego interpeluję:
1. Dlaczego osoby rażąco niekompetentne (w świetle raportu NIK) otrzymały nagrody, z jakich funduszy i w jakiej wysokości została sfinansowana nagroda „Lauru Wodnego"?
2. Czy stanowisko Radcy Prezesa jest niezbędne w strukturze KZGW, jakie ma obowiązki i jaka odpowiedzialność się z nim wiąże?
3. Czy Radca Prezesa w Krajowym Zarządzie Gospodarki Wodnej Pan Tadeusz Mrówczyński zobowiązany był do złożenia oświadczenia lustracyjnego lub informacji o złożeniu oświadczenia lustracyjnego, zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425 z późn. zm.) ?
4. W związku z nader poważnymi zarzutami zawartymi w raporcie Najwyższej Izby Kontroli z dnia 25 lutego 2014 roku o żegludze śródlądowej w Polsce, jakie konsekwencje wobec Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej i innych osób odpowiedzialnych zostaną wyciągnięte przez Ministra Środowiska?
5. W szczególności w jaki sposób zostaną wyciągnięte konsekwencje w stosunku do Radcy Prezesa w Krajowym Zarządzie Gospodarki Wodnej Pana Tadeusza Mrówczyńskiego, który naszym zdaniem dopuścił do powstania nieprawidłowości w dziedzinie planowania, budowy, modernizacji oraz utrzymania śródlądowych dróg wodnych.
Z poważaniem
Jan Ziobro
Proszę Zaloguj by zagłosować.
Kliknij przycisk `Akceptuję`, aby ukryć ten pasek. Jeśli będziesz nadal korzystać z witryny bez podjęcia żadnych działań, założymy, że i tak zgadzasz się z naszą polityką prywatności. Przeczytaj informacje o używanych przez nas Cookies