Czy zmiany zawarte w projekcie nowego Prawa wodnego są pożyteczne i co powinno się w nim znaleźć, aby środki przeznaczane na gospodarkę wodną nie były marnowane? Projekt ustawy analizuje dla portal "RynekInfrastruktury.pl" dr Jan Pyś, kpt. żegl. śródl., dyrektor Urzędu Żeglugi Śródlądowej we Wrocławiu.

Jest wiele przyczyn dla, których gospodarka wodna wymaga zmian. Wynikają one m.in. ze skutków przystąpienia Polski do UE i obowiązku implementacji unijnego prawodawstwa w tym dyrektywy wodnej, przepisów dotyczących zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych, zwiększenia udziału wykorzystywania odnawialnych źródeł energii, obowiązku przerzucenia części ładunków na transport ekologiczny.

Podstawowym problemem zarządzania są środki umożliwiające finansowanie utrzymania i modernizację dorzecza. Można powtórzyć, że dyrektywa wodna wprowadza zasadę zwrotu kosztów za usługi wodne i z tego powodu gospodarka wodna może przynieść znaczne dochody. Podstawowym bogactwem jest tu woda. Oprócz wody ważnym bogactwem gospodarki wodnej są usługi wodne takie jak: ochrona przed powodzią, transport rzeczny, hydroenergetyka, rekreacja na i przy wodzie, rybołówstwo, pozyskiwanie kruszywa.

Szacunkowe dochody gospodarki wodnej można wyliczyć chociażby z rocznego zapotrzebowania w wodę, czy z niektórych usług wodnych. Roczne zużycie wody w Polsce sięga 12 mld m3, tyle samo zrzuca się do rzek ścieków. 150 mln t to zapotrzebowanie w kraju na kruszywa. Zasoby hydroenergetyczne Polski szacuje się na 13,7 TWh. Do tego dochodzą opłaty za transport rzeczny, wodne opłaty środowiskowe. Wachlarz usług wodnych może być powiększany np. o: opłaty portowe, opłaty postojowe, opłaty za korzystanie z infrastruktury (gaz, woda, energia elektryczna, zdawanie ścieków), dzierżawa terenów, uprawy rolne na polderach (terenach zalewowych).