Nowoczesne przystanie, barki rejsowe, tramwaje wodne, łodzie spacerowe... Toruńscy i bydgoscy urzędnicy zakończyli prace nad pierwszą wspólną koncepcją rozwoju turystyki.

- Stawiamy na wodę. Unia przywiązuje ogromne znaczenie do aktywizacji dróg wodnych i terenów nadbrzeżnych, a geograficzne usytuowanie Torunia i Bydgoszczy jest z tego punktu widzenia po prostu wymarzone - twierdzi Szczepan Burak, dyrektor Wydziału Środowiska i Zieleni w toruńskim Urzędzie Miasta, jeden z urzędników zaangażowanych w europejski projekt InWater.

Projekt skupia miasta położone przy drodze wodnej E-70, łączącej Berlin z Kaliningradem. Toruń i Bydgoszcz przystąpiły do niego w 2006 roku. Opracowana właśnie „Koncepcja oferty turystycznej bydgosko-toruńskiego obszaru metropolitarnego jest jednym z elementów projektu.

- Otwierają się przed nami ogromne możliwości – zapewnia Beata Janczarska, współautorka koncepcji. - Wszelkie inicjatywy związane z „przywracaniem” rzek miastom mogą liczyć na konkretne wsparcie finansowe.

Doświadczenia europejskie podpowiadają bowiem, że umiejętne wykorzystanie tradycyjnych dróg wodnych do celów szeroko rozumianej turystyki przynosi nadspodziewanie dobre wyniki ekonomiczne. Metropolitarna koncepcja turystyczna ma uzmysłowić mieszkańcom nadwiślańskich miejscowości i potencjalnym inwestorom, jakim potencjałem dysponujemy.

- Chodziło nam o pewien impuls - tłumaczy Dominika Muszyńska, pracowniczka Wyższej Szkoły Gospodarki w Bydgoszczy, główna koordynatorka koncepcji. - Toruń jest pięknym nadwiślańskim miastem, Bydgoszcz to ważny węzeł wodny. Mamy Wisłę, Brdę, kanały... Łącząc potencjały obu miast, możemy stworzyć naprawdę wartościowe, bo skuteczne produkty turystyczne.

Koncepcja sama w sobie nie jest produktem, a jedynie pewnego rodzaju inwentaryzacją naszych walorów geograficznych, przyrodniczych i kulturowych. Autorzy dokonali kompleksowego przeglądu pod kątem: liczby przepraw rzecznych, zabytków, punktów widokowych, stanu nabrzeży, istniejącej infrastruktury, kempingów, minicentrów rekreacyjnych, imprez sportowych i kulturalnych związanych z wodą. - Punkt wyjścia mamy nie najgorszy, chociaż nie da się ukryć, że przed nami jeszcze bardzo długa droga - podsumowuje Dominika Muszyńska. - Mam nadzieję, że nasze opracowanie pomoże ustawić się na starcie przodem we właściwą stronę.

Jesteśmy w o tyle dobrej sytuacji, że możemy czerpać pełnymi garściami z doświadczeń państw Europy Zachodniej. A także uczyć się na ich błędach. Mocarstwem w dziedzinie żeglugi śródlądowej są Niemcy. Tamtejsza komunikacja i transport towarowy w ponad 20 procentach opierają się na drogach wodnych (u nas - 0,6 proc.). Niemieckie rzeki są jednak „przeregulowane”, skanalizowane, czasem w całości wybetonowane. Zdarza się, że jedne płyną nad drugimi (!).

My, może na szczęście, nie dorównamy szybko miastom, w których znajdują się największe porty rzeczne Europy (np. Duisburg, Berlin, Budapeszt). Warto byłoby natomiast wziąć przykład z mniejszego belgijskiego Liege, czy francuskiego Nancy. Te miasta potrafiły zamienić przepływające przez nie rzeki w wyjątkowe atrakcje turystyczne. Teraz nieźle na tym zarabiają. - Walorem naszej Wisły jest jej dzikość. Wykorzystajmy to - sugeruje Szczepan Burak. - Trzeba oczywiście pomyśleć o uregulowaniu rzeki, by przywrócić ją żegludze. Powinniśmy jednak wziąć się za to z rozmysłem. Nie warto psuć tego, co mamy najlepsze. To się zwyczajnie nie opłaca.

żródło: Express Bydgoski