Mgła jest odrażająca, całkowicie zasnuwa lub wręcz wymazuje świat, który podczas tego misterium staje się na pół martwy, na pół nieistniejący. Jest bezwzględna jak uczucie, zjawia się i znika kiedy tyko chce. Paraliżuje komunikację lotniczą w kraju, utrudniają jazdę po polskich drogach, uniemożliwia całkowicie poruszanie się po szlakach wodnych.

Jest też intrygujące we mgle to, że choć prawie nic nie widać to staje się wyczuwalny się świeży smak wilgoci. Mgła to jesienne poranne misterium, to liczne pajęczyny w perłowych kropelkach... Mgła to materiał na przejrzyste szaty Afrodyty. W poezji pojawiają się córki porannej mgły, czyli krople rosy które tuż przed świtem pojawiają się na liściach głogu.

Poza tym jest też... piękna, kiedy to jej resztki w porannym słońcu dodają bajkowego koloru liściom. Podczas naszej sentymentalnej podróży udało się nam zobaczyć, poczuć jej smak i uwiecznić prawdziwe piękno polskiej złotej jesieni dodatkowo wzbogaconej o poranną mgłę.






Mgła w śluzie Zwanowice






Mgła w Koźlu (Cypel)

Niniejszy temat to pokłosie mojego pobytu na pokładzie zestawu pchanego w rejsie na odcinku Wrocław – Kędzierzyn Koźle z którego niebawem zdam szerszą relację. Podziękowania dla załogo pchacza za umożliwienie odbycia rejsu.