ile dekad jeszcze potrwają różnej maści konsultacje ,konferencje ,spotkania i dyskusje ?lokalne społeczności już proszą się o budowę elektrowni jądrowych na swoich terenach,za każdą cenę ,proszą się o pracę i lokalne ożywienie w związku z inwestycją,myślę że te ostatnie powstaną szybciej niż cokolwiek z kaskady dolnej Wisły :-((

nie do końca jest tak jak piszesz - społeczności lokalne nie chcą elektrowni jądrowych - potencjalne lokalizacje nadmorskie są odrzucane o innych nie słyszałem
Co ciekawe (o ile to nie PR) ludzie przychylnie odnoszą się do zapór i piętrzenia rzek , co wynika z artykułu.

Krucjatę przeciwko Kaskadzie prowadzą jedynie ekologiści http://www.klubga.../nieszawa/ ale już im przeszło chyba, bo szereg powodzi nadwątliło ich autorytet i argumenty.... Mieszkańcy nadrzecza w rejonie Kaskady są za z powodów jak wyżej http://miastowloc...szawa.html

W Warszawie istnieje grupa, która chce zaprzestania jakichkolwiek robót na Wiśle. Biorą udział w Komisji Djalogu Społecznego i lobbują za swoją wizją Wisły. Szkoda, że w składzie komisji nie ma ani jednego żeglugowca, sami amatorzy. Ich propozycje przyprawjają o zawrót głowy. Najgorsze jest to, że to ich słuchają władze miasta i inni decydenci.

Fikcja ekologicznej niezależności
Nasz Dziennik /20.02.2012/
http://www.naszdz...d=my05.txt

Organizacje działające na rzecz ochrony środowiska, które w coraz większym stopniu wpływają na regulacje prawne Unii Europejskiej, są na tyle uzależnione od unijnych funduszy, że podważa to ich niezależność.
Rozmaite organizacje ekologiczne należą do najbardziej wpływowych lobby w Brukseli. Opiniują w zasadzie większość strategicznych regulacji dotyczących przemysłu, energetyki, a także dopuszczania na rynek unijny konkretnych produktów.
Ekolodzy od 20 lat promują walkę ze zmianami klimatu. Doprowadzili do przeforsowania rewolucyjnych w swojej skali projektów, takich jak protokół z Kioto, europejski system handlu emisjami czy pakiet klimatyczny. Projektów, które w swoim postulacie dekarbonizacji wywracają do góry nogami gospodarki takich krajów jak Polska, od lat bazujących w energetyce na swoich zasobach naturalnych. Organizacje zielonych popierały wprowadzenie regulacji REACH, nakładającej na firmy chemiczne rygorystyczne obowiązki związane z dopuszczeniem ich produktów na rynek. Ekolodzy w ramach polityki "zrównoważonego rozwoju" wspierają nakładanie protekcjonistycznych ceł na produkty importowane, np. papier czy biopaliwa, które, ich zdaniem, nie spełniają kryteriów arbitralnie rozumianej ochrony środowiska.
Wytwarza się także system oznakowania produktów, w tworzeniu którego kluczowy udział biorą oczywiście ekolodzy, decydując, które produkty mogą być sprzedawane, a które nie w krajach UE.

W Brukseli funkcjonuje już termin, który określa te praktyki mianem "zielonego protekcjonizmu".

Skoro organizacje zajmujące się rzekomo głównie działaniami na rzecz ochrony środowiska naturalnego osiągnęły tak gigantyczny wpływ na funkcjonowanie pogrążonej w kryzysie europejskiej gospodarki, zasadne jest postawienie pytania, czy są to rzeczywiście niezależne organizacje pozarządowe.
Światło na sprawę rzuca opublikowana niedawno lista organizacji, które dostały bezpośrednie wsparcie finansowe z Unii Europejskiej w ramach programu LIFE+. Został on utworzony przez Komisję Europejską w 1992 r. na rzecz finansowania "innowacji ekologicznych, ochrony przyrody i możliwości rozwoju".
W 2011 r. bezpośrednie wsparcie finansowe otrzymało 27 organizacji na łączną kwotę ok. 9 mln euro, czyli ok. 38 mln złotych. Dotacje wyniosły od kilkudziesięciu tysięcy do ponad 770 tys. euro. Rekordzista - europejska gałąź organizacji Friends of the Earth - otrzymał prawie 778 tys. euro, ClientEarth - 748 tys. euro, a WWF - 594 tys. euro. Jak nietrudno zauważyć, są to kwoty, o których przeciętna organizacja pozarządowa może tylko pomarzyć.
Jeszcze bardziej szokujący od kwot jest fakt, że dla większości organizacji publiczne dotacje (a więc takie, na które składają się europejscy podatnicy) są podstawą status quo. Innymi słowy, gdyby nie przychylność Komisji Europejskiej, straciłyby one rację bytu, nie mając pieniędzy na dalsze funkcjonowanie w założonej przez siebie skali.

Jak obliczył brytyjski think-tank International Policy Network, aż 9 z 10 największych organizacji ekologicznych w Europie, tworzących koalicje Green 10 otrzymały w latach 1998-2009 aż 66 mln euro bezpośrednich dotacji z UE.

Dla pięciu z nich dotacje stanowią ponad 50 proc. rocznego budżetu. Przeciętny roczny budżet wynosi kilka milionów euro, z czego pokaźny procent wydawany jest na lobbing w instytucjach europejskich.

Trudno oprzeć się wrażeniu, że Komisja Europejska i organizacje zrzeszające aktywistów oraz ideologów ekologizmu funkcjonują w doskonałej symbiozie.
Komisja Europejska może zawsze liczyć na poparcie wdrażanych przez siebie regulacji pod hasłami ochrony środowiska. Organizacje ekologiczne mogą zaś polegać na szczodrości Brukseli. Dochody z publicznych dotacji najbardziej "przedsiębiorczych" organizacji, takich jak Birdlife Europe, Friends of the Earth czy WWF, wzrosły od 270 do 900 procent.

Powstaje zatem pytanie, czy organizacje ekologiczne, których działalność zależy od przyznawanych przez brukselskich urzędników pieniędzy, są rzeczywiście "pozarządowe" czy "prorządowe".

Tomasz Teluk,
prezes Instytutu Globalizacji

Cytat

Biorą udział w Komisji Djalogu Społecznego i lobbują za swoją wizją Wisły.

Bo ich jest wszędzie pełno, są hałaśliwi, głoszą modne i chwytliwe hasła ochrony wszystkiego (poza człowiekiem oczywiście).

Bo lobbują za nicnierobieniem, a to władzy pasuje. Nie robimy nic czyli nie wydajemy kasy, mamy święty spokój i na dodatek mamy w tym poparcie społeczne.
I cały czas tak będzie dopóki środowiska żeglugowe nie przebiją się do mediów i nie zaczną głośno krzyczeć. Tyle, że nawet jak zaczną to i tak tego nikt nie będzie chciał słuchać poza nimi/nami. I w tym cały problem. Kwadratura koła.

Zbyszek był szybszy

No to może interpelacje w tej sprawie machnąć -cholera przez dwa tygodnie będę wyłaczony z "wody" i trochę mi czasu brak.

Przydałby się jeszcze ktoś kto dysponuje tak dobrym "piórem/klawiaturą" jak Ty. I musi się podpisać pod tym szeroka rzesza żeglugowców, armatorów i innych, którym "wodne" sprawy są bliskie. A to nie będzie łatwe.

Jestem za wystąpieniem do władz - w dowolnej, ustalonej formie - interpelacja, petycja, e-maile na wybrany adres i.t.p. Teraz, po ACTA mamy szanse większą niż dotychczas.

żadnej gazecie nie wypada tego napisać ale działa to tak: urzędnik ma interes prywatny (oczekuje łapówki, ma członka rodziny (narzeczoną) w org.eko, sam lubi poleżeć na łące i pooglądać skowronki, już dostał łąpówkę (wczasy) od np producenta wiatraków albo gazpromu), do urzędu trafia 1000000 wniosków o wsparcie, organizuje się "konkurs" żeby zachować pozory (ale np nie upublicznia się "ofert" , "oferty" oceniają zespoły . W efekcie nie wygrywają ci, którzy faktycznie mają coś ciekawego do zaoferowania tylko ci, którym jest po drodze z biurokracją. Zawsze jest też kilka listków figowych dla zasłony dymnej.
Organizacje 99% nie są pozarządowe bo w 90% obracają środkami publicznymi - per analogiam ze spółkami - nie walczy się większościowym udziałowcem. I koło się zamyka.
Co można zrobić? Wybrać takie osoby (partie), które przetną to koło, a jeśli takich nie ma to stworzyć ruch - jak podczas ACTA, który wywrze presję. Sama żegluga takiej presji nie wywrze. Ale nadwiślańskie i nadodrzańskie samorządy + organizacje, które mają interes z rzecznych zmianach już mają szansę.

Sprawozdanie z ostatniego spotkania tej Komisji Dialogu Społecznego można przeczytać pod tym adresem:
http://ngo.um.war..._02_12.pdf

Pozostałe są tutaj:
http://ngo.um.war...;tid_1=All

Te spotkania są publiczne i ogólnodostępne. Jak ktoś ma coś do powiedzenia to trzeba iść i powiedzieć, a nie potem narzekać że władze słuchają tylko ekologów. Ekolodzy się zawsze fatygują i są pod tym względem bardzo niezawodni i powtarzalni.