Parowy bocznokołowiec "Zähringen" był pierwszym statkiem zbudowanym na Jezioro Bodeńskie przez zakłady J.A. Maffei z Monachium. Potem w Maffei powstały jeszcze cztery parowce, ale już na bawarską część Jeziora.

Widok boczny badeńskiego bocznokołowca "Zähringen". Rysunek stoczniowy zakładów J.A. Maffei, München z 1887 roku:


"Zähringen" był bardzo dobrym, ekonomicznym statkiem i nic dziwnego że w służbie pozostawał przez 72 lata! Dłużej od niego żył tylko szwajcarski "Hohenklingen" - 87 lat...
Zamówiony został przez Badeńskie Koleje Państwowe w roku 1887, a do eksploatacji wszedł 5. sierpnia 1888, jako największy ze wszystkich do tej pory bocznokołowców na Jeziorze Bodeńskim. Dopiero na przełomie wieków zaczęto budować jeszcze większe parowce. Był typem parowca półsalonowego, co znaczy że jego salon rufowy wpuszczony był do połowy w kadłub. Nazwa "Zähringen" wywodzi się od starego badeńskiego rodu książęcego.

"Zähringen" w pierwszych latach eksploatacji, w porcie w Konstancji.
Ta masywna budowla w tle to konstancki Konzil, wybudowany w 1388 roku jako spichlerz zbożowy. W Konzilu odbył się wybór kardynała Oddo di Colonna na papieża Martina V, a był to rok 1417. Z prawej widać wieżę kadedry w Konstanz, odbywały się w niej obrady wyboru papieża:


Parowce w porcie w Konstancji krótko przed wybuchem pierwszej wojny światowej. Na pierwszym planie półsalonowy "Zähringen", przed nim austriacki gładkopokładowiec "Habsburg", do portu wchodzi jedyny badeński salonowiec "Kaiser Wilhelm":


Parowiec wyposażony został w ukośnie leżącą, trzycylindrową, ekspansyjną maszynę parową na parę mokrą o mocy 500 KMi produkcji Maffei, która pozwalała statkowi na osiągnięcie prędkości max. 25,8 km/h. Obydwa dwupłomienicowe kotły parowe z komorami zwrotnymi, wytwarzały parę o ciśnieniu 9 at. Wyprodukowane zostały w Ottenser Eisenwerk w Hamburgu - Altonie. Dwa koła łopatkowe z mimośrodami miały po 7 żelaznych, wygiętych łopatek i obracały się z prędkością 64 obr/min.
Wymiary statku: 55,37 x 13,60/6.60 x 1,55/1,65 m, wysokość boczna: 2,65 m. Wyporność pusto/zał. 265/305 t. Mógł zabrać 600 pasażerów.

Zdjęcie zrobione z latarnii morskiej w porcie w Lindau - "Zähringen" w całej okazałości:


W latach 1903/1904 nastąpiła znaczna modernizacja statku. Przede wszystkim został przedłużony poprzez wstawienie 2,5 m sekcji za maszynownią. Teraz zamiast dwóch bulajów w pomieszczeniu nad tamborami, ma trzy. Długość statku zwiększyła się z 55,37 m do 58,80 m, ilość zabieranych pasażerów z 600 na 800, a wyporność pusto/zał. na 284/344 t.
Maszyna parowa na parę mokrą produkcji Maffei, niezbyt dobrze sprawdzała się na krótkich odcinkach na Überlingersee. Postanowiono ją więc wymienić. Została wymontowana i zastąpiona nowoczesną maszyną produkcji Sulzera, który zresztą przeprowadził całą przebudowę. Nowa maszyna była ukośnie leżącą, dwucylindrową maszyną parową podwójnego rozprężania na parę przegrzaną o mocy 640 KM. Pracowała bardzo ekonomicznie zużywając jedynie 18 kg węgla/km. Wynik ten leży znacznie poniżej średniego zużycia pozostałych parowców bodeńskich. Produkcji Sulzera były również dwa nowe, dwupłomienicowe kotły parowe o ciśnieniu 10 at.
Maksymalna prędkość statku zwiększyła się nieznacznie - z 25,8 na 26,3 km/h.

Ta kartka pocztowa datowana jest na 07.09.1936. Z lewej strony parowiec "Zähringen" w porcie w Konstancji:


Drugą wojnę światową przetrwał "Zähringen" szczęśliwie nieuszkodzony i już w 1946 roku podjął normalną służbę pasażerską.

Tytułowa, przekolorowana widokówka sprzed stu laty, na której zatracone są wszelkie szczegóły, zaciera wygląd statku. Ale w szwajcarskiej sieci znalazłem jej czarno - biały oryginał! Teraz można dokładnie przyjżeć się "Zähringen" opuszczającemu Konstancję na całej wstecz z kompletem pasażerów:


I na koniec dwa aktualne zdjęcia miasta Konstanz, czyli po naszemu Konstancji. Wejście do portu i budynek Konzilu:

Kolejna bardzo ciekawa informacja poparta unikalnymi zdjęciami od Pana Mirka.Dziękujemy serdecznie.

A ja dziękuję za miłe słowa. Niedługo dalszy ciąg historii parowca "Zähringen".
Serdecznie pozdrawiam, Mirek Rajski.

Panie Mirku.Ile obecnie kursuje pasażerek na Jeziorze Bodeńskim ? Czy są wśród nich dostojne parowce ? Znając gospodarność i tradycjonalizm narodów zamieszkujących brzegi Jeziora ,śmiem twierdzić,że zachowali dla potomnych pamiątki przeszłości.Pozdrawiamy serdecznie.

No więc Panie Wojtku wygląda to tak. Na Jeziorze Bodeńskim czterech armatorów narodowych eksploatuje obecnie 30 dużych, motorowych statków pasażerskich mogących zabrać jednorazowo do 1 000 pasażerów. Co najmniej drugie tyle mniejszych statków pływa u prywatnych armatorów, nieraz jednostatkowych. Do tego dochodzą trzy szybkie katamarany (180 pas.) na całoroczne połączenie między Friedrichshafen i Konstanz oraz 9 wielkich promów pasażersko - samochdowych na dwa połączenia przez Jezioro.
Proszę sobie wyobrazić, że na Jeziorze jest zarejstrowanych ok 55 000 różnych jednostek pływających z własnym napędem, przede wszystkim jachtów motorowych i motorowo - żaglowych!!
Jeżeli chodzi o stare parowce, to niestety muszę Pana rozczarować. Prawie wszystkie zostały zezłomowane w latach sześćdziesiątych. Pozostał tylko jeden historyczny parowy bocznokołowiec, ale jaki! "Hohentwiel" uchodzi za najlepiej odrestaurowanego parowego bocznokołowca w środkowej Europie.
Poza tym pływa kilka małych parowców śrubowych, takich np. jak "Gustav Prym" z roku 1916:


Jezioro Bodeńskie to kolebka europejskiej żeglugi parowej (i nie tylko parowej). Na przełomie wieków zatrudnionych było jednocześnie ponad trzydzieści wielkich bocznokołowców, do tego kilkanaście promów kolejowych i duża ilość żaglowych barek towarowych.

Pozdrawiam, Mirek Rajski

Serdecznie dziękujemy za wyczerpującą informację.Mam nadzieję ,że jeszcze zdążę zobaczyć te obiekty.To mi już od dłuższego czasu chodzi po głowie.Pozdrawiamy.Wojtek z Danusią.

Bardzo ciekawe zdjęcia. Myślę że niedługo osobiście zobaczę na własne oczy . Narazie oglądam tylko piękne i ciekawe zdięcia.