[b][color=#006600]"KLARA" [/color][/b] [Ż-3007] barka towarowa bez napędu holowana konstrukcji mieszanej kadłub, pokład i burty drewniane wręgi stalowe; zbudowana w 1886 roku w stoczni F. Stutzer w Havelbergu. nośność: 253 t.; długość: 44,87 m; szerokość: 6,44 m; wysokość burt: 1,80 m; zanurzenie: 1,43 m. Zbudowana w Havelbergu dla Wilhelma Lehmanna z Neuendorf nad Odrą. Nazwana "CLARA". W dniu 20 sierpnia 1935 roku barkę nabyli Felix Küchler z Gdańska i Leopold Malak z Płocka. Nazwana została "KLARA". W lutym 1943 roku barkę nabył za 8.000 RM Bernard Malak. Barka przetrwała szczęśliwie zawieruchę wojenną w Grudziądzu i tam została zajęta przez Armię Czerwoną. Została zwrócona na skutek interwencji rządu RP Polsce w Bydgoszczy. Ustawa Ministra Komunikacji o ustaleniu przymusowego zarządu państwowego nad taborem rzecznym z 7 marca 1945 roku spowodowała że właściciele nie mogli dysponować swoim taborem lecz wykonywać odpłatnie usługi na rzecz państwa . W tym wypadku była to Państwowa Żegluga na Wiśle. Ekspozytura w Bydgoszczy. W 1951 r. barkę upaństwowiono zmieniając jej nazwę na "Ż-2101". Pływała w P.P. Żegluga na Wiśle. Ekspozytura Rejonowa w Bydgoszczy a od 1954 r. w P.P. Bydgoska Żegluga na Wiśle w Bydgoszczy jako już "Ż - 3007" a po kolejnej zmianie w 1963 roku w P.P. Żegluga Bydgoska w Bydgoszczy. Wycofana i rozebrana w latach siedemdziesiątych XX w.

[b][color=#003300]"SATURN" [/color][/b] [ Ż-5482] barka towarowa bez napędu holowana konstrukcji stalowej , zbudowana w 1927 r. w stoczni A & W. Wojan Schiffswerft, Danzig [Wolne Miasto Gdańsk] nośność: 639 t.; długość: 54,97 m; szerokość: 8,06 m; wysokość burt: 2,20 m; zanurzenie: 1,97 m. Zbudowana w Gdańsku przez stocznię Wojana na własny użytek pod nazwą "A & W. WOJAN NR 2". W 1930 roku oferowana do sprzedaży. Nabyta w grudniu 1934 roku przez Józefa Gorzka z Gdańska nazwana została "SATURN". Barka przetrwała szczęśliwie zawieruchę wojenną w Modlinie i tam została zajęta przez Armię Czerwoną. Zwrócona na skutek interwencji rządu RP Polsce. Ustawa Ministra Komunikacji o ustaleniu przymusowego zarządu państwowego nad taborem rzecznym z 7 marca 1945 roku spowodowała że właściciele nie mogli dysponować swoim taborem lecz wykonywać usługi na rzecz państwa. W tym wypadku była to Państwowa Żegluga na Wiśle. Ekspozytura w Bydgoszczy. W 1951 r. barkę upaństwowiono i przekazano P.P. Żegludze na Odrze we Wrocławiu zmieniając jej nazwę na "Ż-5482". Data wycofania i złomowania nieznana.

[b][color=#669966]"ZOFIA" [/color][/b] [Ż-3002] barka towarowa bez napędu holowana konstrukcji stalowej nitowana, zbudowana została w 1886 r. w stoczni Kette Uebigau w Dreznie. nośność: 348 t.; długość: 50,46 m; szerokość: 6,03 m; wysokość burt: 1,94 m; zanurzenie: 1,63 m. [dane z 1962 r.] Zbudowana w Dreżnie dla Augusta Neuberl z Drezna, pływała na Łabie pod nazwą "SOPHIE". W 1908 roku nabyta przez Wilhelma Mollenbeck z Arenburga, nazwy nie zmieniła. Pięć lat później zmieniła port macierzysty na Hamburg za sprawą nowego właściciela Fritza Heinricha Kalbitz. W ciągu 1926 roku aż dwukrotnie zmienia właścicieli najpierw kupuje ją Hermann Meyer z Berlina aby w grudniu odsprzedać ją Adolfowi Gerike z Marienwerder koło Poczdamu. Tam pływa pod nazwą "SOPHIE II". W czerwcu 1935 roku barkę nabył Heinrich Kurek z Gdańska gdzie zarejestrował ją pod nazwą" SOPHIE"; pod numerem rejestracyjnym 897. Tuż przed wybuchem wojny Henryk Kurek rejestruje barkę w Bydgoszczy pod nazwą "ZOFIA". W styczniu 1940 roku barka została przejęta na rzecz der Komisärische Verwalter der Haupttreuhandstelle Ost, Binnenschiffahrt des Weichselgebiet, Danzig, Niemcy pozostawili ją w użytkowaniu H. Kurka lecz powróciła ona do nazwy "SOPHIA".. Barka przetrwała szczęśliwie zawieruchę wojenną w Bydgoszczy i tam została zajęta przez Armię Czerwoną. Została zwrócona na skutek interwencji rządu RP Polsce. Ustawa Ministra Komunikacji o ustaleniu przymusowego zarządu państwowego nad taborem rzecznym z 7 marca 1945 roku spowodowała że właściciele nie mogli dysponować swoimi statkami według własnej woli lecz wykonywać odpłatnie usługi na rzecz państwa . W tym wypadku była to Państwowa Żegluga na Wiśle. Ekspozytura w Bydgoszczy. W 1951 r. barkę upaństwowiono zmieniając jej nazwę z "ZOFIA" na "Ż-3002" Pływała w P.P. Żegluga na Wiśle. Nosiła wtedy numer rejestracyjny 4727. W 1954 roku stała się własnością P.P. Bydgoska Żegluga na Wiśle w Bydgoszczy. A od 1963 roku P.P. Żegluga Bydgoska w Bydgoszczy. Od 1965 roku nosiła numer rejestracyjny Bg-III- 72. Istniała jeszcze na początku lat osiemdziesiątych XX w.

[b][color=#ff0000]"SANTA MARIA" [/color][/b] [Ż-2036] barka towarowa bez napędu holowana konstrukcji stalowej, zbudowana została w 1896 r. w Lauenburgu. nośność: 198 t.; długość: 39,92 m; szerokość: 4,66 m; wysokość burt: 1,90 m; zanurzenie: 1,36 m. [dane z 1962 r.] Zbudowana w 1896 roku w Lauenburgu nazwana została "JUPITER". Niestety nie udało się ustalić jej właściciela. Około 1920 roku zostaje zakupiona przez firmę Hedwigshutte ze Szczecina gdzie zmieniła nazwę na "HEDWIG". W 1934 roku wspomnianą barkę nabył Feliks Tuszyński wraz z żoną Franciszką Marią z domu Engelhardt. Po remoncie w stoczni Wojana w Gdańsku została nazwana "SANTA MARIA" i zarejestrowana została w Gdańsku pod numerem 902. W styczniu 1940 roku barka została przejęta na rzecz der Komisärische Verwalter der Haupttreuhandstelle Ost, Binnenschiffahrt des Weichselgebiet, Danzig, Niemcy pozostawili ją w użytkowaniu F. Tuszyńskiego. Barka przetrwała szczęśliwie zawieruchę wojenną w Łabiszynie i tam została zajęta przez Armię Czerwoną. Została zwrócona na skutek interwencji rządu RP Polsce. Ustawa Ministra Komunikacji o ustaleniu przymusowego zarządu państwowego nad taborem rzecznym z 7 marca 1945 roku spowodowała że właściciele nie mogli dysponować swoimi statkami według własnej woli lecz wykonywać odpłatnie usługi na rzecz państwa . W tym wypadku była to Państwowa Żegluga na Wiśle. Ekspozytura w Bydgoszczy. W 1951 r. barkę upaństwowiono zmieniając jej nazwę na "Ż-2036" Pływała w P.P. Żegluga na Wiśle. Nosiła wtedy numer rejestracyjny 2143. W 1953 roku została przebudowana. W 1954 roku stała się własnością P.P. Bydgoska Żegluga na Wiśle w Bydgoszczy. A od 1963 roku P.P. Żegluga Bydgoska w Bydgoszczy. Od 1965 roku nosiła numer rejestracyjny Bg-III- 16. Istniała jeszcze na początku lat osiemdziesiątych XX w.

[b][color=#330099]"ST.EDY" [/color][/b] [Ż-2090] barka towarowa bez napędu holowana konstrukcji mieszanej. Kadłub, pokład i burty były drewniane natomiast wręgi stalowe, zbudowana została w 1900 r. w przez Wilhelma Spiegelberga z Bellinchen/Oder. [dz. Bielinek] nośność: 198 t.; długość: 40,29 m; szerokość: 4,62 m; wysokość burt: 2,18 m; zanurzenie puste: 0,39 m m. [dane z 1962 r.] Zbudowana dla braci Hermanna i Ludwiga Matthesius z Gross Neudendorf. Nosiła nazwę "KÜSTRIN N° 8". Zarejestrowana była w ówczesnym Kostrzynie w tzw. Binnenschiffsregister pod numerem 118. Świadectwo pomiarowo określało jej nośność na 257,52 t. W listopadzie 1917 roku wspomnianą barkę nabył Andreas Omnieczyński z Gdańska. W dniu 2 września 1921 roku zarejestrował ją w Gdańsku pod numerem 678 zmieniając nazwę na "ST. EDY". W styczniu 1940 roku barka została przejęta na rzecz der Komisärische Verwalter der Haupttreuhandstelle Ost, Binnenschiffahrt des Weichselgebiet, Danzig, Niemcy pozostawili ją w użytkowaniu Omnieczyńskich Andrzeja juniora i matki Walerii zmieniając jednak nazwę na "EDY". Barka przetrwała szczęśliwie zawieruchę wojenną w Bydgoszczy i tam została zajęta przez Armię Czerwoną. Znajdowała się w remoncie kiedy została zwrócona na skutek interwencji rządu RP Polsce. Powróciła dawnych spadkobierców do nazwy "ST. EDY". Ustawa Ministra Komunikacji o ustaleniu przymusowego zarządu państwowego nad taborem rzecznym z 7 marca 1945 roku spowodowała że właściciele nie mogli dysponować swoimi statkami według własnej woli lecz wykonywać odpłatnie usługi na rzecz państwa . W tym wypadku była to Państwowa Żegluga na Wiśle. Ekspozytura w Bydgoszczy. W 1951 r. barkę upaństwowiono zmieniając jej nazwę na "Ż-2090" Pływała w P.P. Żegluga na Wiśle. Nosiła wtedy numer rejestracyjny 2772. W kwietniu 1959 roku trafiła do P.P. Żegluga Gdańska w Gdańsku gdzie pływała do kwietnia 1966 roku nosząc numer rejestracyjny 3662. Rozebrana w 1968 r.

[color=blue][b]"ZOFIA" [/b][/color] [Ż-5013] barka towarowa bez napędu holowana konstrukcji stalowej, zbudowana w 1904 r. w stoczni W. Stutzera w Havelbergu. nośność: 504 t.; długość: 55,25 m; szerokość: 7,83 m; wysokość burt: 1,91 m; zanurzenie: 1,70 m. Zbudowana dla Wilhelma Golbel z Hamburga nazwana została "NICOLAUS". Pływała na Łabie. 17 czerwca 1915 roku barkę nabył hamburczyk Paul Georg Blawert i przemianował na "META-HERBERT". Cztery lata póżniej bo w marcu 1919 roku barkę nabył Władysław Engelhardt z Torunia i nazwał "SOPHIE". Od lipca 1920 roku portem macierzystym barki był Danzig {Gdańsk] ponieważ właściciel przeprowadził się do Gdańska. Barka przetrwała szczęśliwie zawieruchę wojenną w Gdańsku i tam została zajęta przez Armię Czerwoną. Znajdowała się w remoncie kiedy została zwrócona na skutek interwencji rządu RP Polsce. Wtedy też otrzymała nazwę "ZOFIA". Ustawa Ministra Komunikacji o ustaleniu przymusowego zarządu państwowego nad taborem rzecznym z 7 marca 1945 roku spowodowała że właściciele nie mogli dysponować swoim taborem lecz wykonywać odpłatnie usługi na rzecz państwa . W tym wypadku była to Państwowa Żegluga na Wiśle. Ekspozytura w Bydgoszczy. W 1951 r. barkę upaństwowiono zmieniając jej nazwę na "Ż-5013". Pływała w P.P. Żegluga na Wiśle. Ekspozytura Rejonowa w Bydgoszczy a od 1954 r. w P.P. Bydgoska Żegluga na Wiśle w Bydgoszczy wtedy też przeszła remont w Chełmnie, a po kolejnej zmianie w 1963 roku w P.P. Żegluga Bydgoska w Bydgoszczy. W międzyczasie w 1957 roku przeszła remont kapitalny. Złomowana w latach osiemdziesiątych XX w.

[color=red][b]"LEONORA" [/b][/color] [ Ż-4012] barka towarowa bez napędu holowana konstrukcji stalowej natomiast dno drewniane zbudowana w 1911 r. w stoczni A & W. Wojan Schiffswerft, Danzig [Wolne Miasto Gdańsk] nośność: 344 t.; długość: 50,45 m; szerokość: 7,02 m; wysokość burt: 1,97 m; zanurzenie: 1,50 m. Zbudowana w Gdańsku na zamówienie Maksymiliana Tietz z Torunia. Nazwana "LEONORA" jej portem macierzystym był ówczesny Thorn [Toruń]. Nazwę otrzymała na część najstarszej córki M. Tietz właśnie Leonory Tietz. Na początku 1921 roku barkę przejął Stanisław Tietz. Po jego śmierci w 1926 r. wspomnianą barkę odziedziczyli: Anna Tietz, Leonora Piasecka z domu Tietz i Antonina Felicja Tietz. Eksploatowana na Wiśle oraz Brdzie i Warcie. W lutym 1938 roku właściciele Anna Gęsikowska voto Tietz z domu Zmysłowska oraz Leonora Piasecka z domu Tietz przekazali swoje udziały na rzecz Antoniny Felicji Witkowskiej z doimu Tietz i jej męża Franciszka Witkowskiego. W styczniu 1940 roku barka została przejęta na rzecz der Komisärische Verwalter der Haupttreuhandstelle Ost, Binnenschiffahrt des Weichselgebiet, Danzig, Niemcy pozostawili ją w użytkowaniu Witkowskich. Barka przetrwała szczęśliwie zawieruchę wojenną w Bydgoszczy i tam została zajęta przez Armię Czerwoną. Zwrócona na skutek interwencji rządu RP Polsce. Ustawa Ministra Komunikacji o ustaleniu przymusowego zarządu państwowego nad taborem rzecznym z 7 marca 1945 roku spowodowała że właściciele nie mogli dysponować swoim taborem lecz wykonywać usługi na rzecz państwa. W tym wypadku była to Państwowa Żegluga na Wiśle. Ekspozytura w Bydgoszczy. W 1951 r. barkę upaństwowiono zmieniając jej nazwę na "Ż-4012". Pływała w P.P. Żegluga na Wisle. Ekspozytura Rejonowa w Bydgoszczy a od 1954 r. w Bydgoskiej Żegludze na Wiśle w Bydgoszczy. W 1960 roku w stoczni w Czarnkowie została przebudowana a 3 lata póżniej barkę przejmuje P.P. Żegluga Bydgoska w Bydgoszczy. Po przebudowie jej nośność określano na 414 t. Złomowana w połowie lat siedemdziesiątych XX w. [img]http://zegluga.szympanstudio.pl/albums/userpics/normal_Z4012a.jpg[/img]

[color=green][b]"URSUS" [/b][/color] [Ż-2113] barka towarowa bez napędu holowana konstrukcji stalowej, zbudowana w 1938 r. w Warsztacie Budowy Statków Wodnych Fabjan Macierzyński w Nakle nad Notecią. Nośność: 296 t.; długość: 42,46 m; szerokość: 4,87 m; wysokość burt: 2,09 m; zanurzenie: 1,92 m. Zbudowana na zamówienie Wiktora Wilgórskiego z Torunia.. Nazwana "URSUS". Była to barka konstrukcji stalowej nitowana. W 1937 roku Wilgórski stracił w Gdyni na skutek zatopienia przez statek m/s "Oksywie" swoją barkę towarową o napędzie parowym "Transport". Za pieniądze otrzymane z odszkodowania zamówił właśnie barkę "Ursus". Eksploatowana na Brdzie, Kanale Bydgoskim, Wiśle i na wodach ówczesnych Prus Wschodnich i Wolnego Miasta Gdańska. W styczniu 1940 roku barka została przejęta na rzecz der Komisärische Verwalter der Haupttreuhandstelle Ost, Binnenschiffahrt des Weichselgebiet, Danzig, Niemcy pozostawili ją w użytkowaniu Wilgórskiego. Barka przetrwała szczęśliwie zawieruchę wojenną i została zajęta przez Armię Czerwoną w Bydgoszczy jako zdobycz wojenną. Zwrócona na skutek interwencji władz polskich. Ustawa Ministra Komunikacji o ustaleniu przymusowego zarządu państwowego nad taborem rzecznym z 7 marca 1945 roku spowodowała że właściciele nie mogli dysponować swoim taborem lecz wykonywać odpłatnie usługi na rzecz państwa . W tym wypadku była to Państwowa Żegluga na Wiśle. Ekspozytura w Bydgoszczy. W 1951 r. barkę upaństwowiono zmieniając jej nazwę na "Ż-3005" a następnie "Ż-2113". Pływała w P.P. Żegluga na Wiśle. Ekspozytura Rejonowa w Bydgoszczy a od 1954 r. w P.P. Bydgoska Żegluga na Wiśle w Bydgoszczy a po kolejnej zmianie w 1963 roku w P.P. Żegluga Bydgoska w Bydgoszczy. Złomowana w latach siedemdziesiątych XX w.

[color=brown][b]"URSULA" [/b][/color] [b][Ż- 5005][/b] barka towarowa bez napędu holowana konstrukcji mieszanej, dno drewniane kadłub stalowy zbudowana w 1909 r. w stoczni A & W. Wojan Schiffserft, Danzig. [Gdańsk] nośność: 504 t.; długość: 54,80 m; szerokość: 7,84 m; wysokość burt: 1,91 m; zanurzenie: 1,68 m. Zbudowana dla gdańsko-hamburskiej firmy Johannes Ick barka o konstrukcji mieszanej. Dno drewniane, kadłub stalowy łączony za pomocą nitów. Jej nazwa brzmiała "JOHANNES ICK N˚ 14". W tym okresie jej nośność określano na 521 t. W dniu 1 grudnia 1926 roku dyrektor firmy Friedrich Kaetelhold sprzedaje barkę Władysławowi Fabiańskiemu z Torunia i Bruno Fabiańskiemu z Gdańska w równych udziałach po 50 %. Barka zmienia nazwę na "URSULA" ale pozostaje w rejestrze statków gdańskich pod numerem 424. W 1931 roku jej portem macierzystym został Toruń. Na"Ursuli" urodziły się dwie córki Państwa Fabiańskich, Ursula w Gdańsku i Walpurgia gdzieś na Nogacie. W styczniu 1940 roku barka została przejęta na rzecz der Komisärische Verwalter der Haupttreuhandstelle Ost, Binnenschiffahrt des Weichselgebiet, Danzig, Niemcy pozostawili ją w użytkowaniu Fabiańskiego. Barką transportowano głównie umundurowanie i wyposażenie dla niemieckich żołnierzy. Barka przetrwała szczęśliwie zawieruchę wojenną w Bydgoszczy i tam została zajęta przez Armię Czerwoną. Znajdowała się w remoncie kiedy została zwrócona na skutek interwencji rządu RP Polsce. Wtedy też otrzymała nazwę "URSZULA". Ustawa Ministra Komunikacji o ustaleniu przymusowego zarządu państwowego nad taborem rzecznym z 7 marca 1945 roku spowodowała że właściciele nie mogli dysponować swoim taborem lecz wykonywać odpłatnie usługi na rzecz państwa . W tym wypadku była to Państwowa Żegluga na Wiśle. Ekspozytura w Bydgoszczy. W 1947 roku zmarł Władysław Fabiański i barkę przejęła jego żona. W 1951 r. barkę upaństwowiono zmieniając jej nazwę na "Ż-5005" Pływała w P.P. Żegluga na Wiśle. Ekspozytura Rejonowa w Bydgoszczy a od 1954 r. w P.P. Bydgoska Żegluga na Wiśle w Bydgoszczy a po kolejnej zmianie w 1963 roku w P.P. Żegluga Bydgoska w Bydgoszczy. W międzyczasie w 1957 roku przeszła remont kapitalny. Złomowana w Czarnkowie w 1977 r.

[color=navy][b]"LEMARA" [/b][/color] [b] ["Ż-2115"][/b] barka towarowa bez napędu holowana konstrukcji stalowej; zbudowana w 1937 r. w Stoczni i Warsztatach Mechanicznych Lloyda Bydgoskiego S.A., w Bydgoszczy. nośność: 282 t.; długość: 43,00 m; szerokość: 4,87 m; wysokość burt: 2,08 m; zanurzenie: 1,88 m. w dniu 26 maja 1936 roku Adolf Schmidt z Bydgoszczy podpisał umowę na budowę żelaznej barki typu "Gross Finow-Masskachn" czyli po polsku tzw. kanałówki za kwotę 40.000 ówczesnych zł. Barka otrzymała nazwę "LEMARA" [był to skrót imion rodziców właściciela Leona i Marii]. Kadłub wykonano metodą nitowaną. "Lemara" eksploatowana była na Brdzie, Noteci, Warcie i Odrze. W styczniu 1940 roku barka została przejęta na rzecz der Komisärische Verwalter der Haupttreuhandstelle Ost, Binnenschiffahrt des Weichselgebiet, Danzig, Niemcy pozostawili ją w użytkowaniu A. Schmidta. Barka przetrwała szczęśliwie zawieruchę wojenną w Pawłówku i tam została zajęta przez Armię Czerwoną. Została zwrócona na skutek interwencji rządu RP Polsce w Bydgoszczy”. Ustawa Ministra Komunikacji o ustaleniu przymusowego zarządu państwowego nad taborem rzecznym z 7 marca 1945 roku spowodowała że właściciele nie mogli dysponować swoim taborem lecz wykonywać odpłatnie usługi na rzecz państwa . W tym wypadku była to Państwowa Żegluga na Wiśle. Ekspozytura w Bydgoszczy. W swój pierwszy powojenny rejs popłynęła do Warszawy na holu holownika "Gdańsk". W 1951 r. barkę upaństwowiono zmieniając jej nazwę na "Ż-3007". Pływała w P.P. Żegluga na Wiśle. Ekspozytura Rejonowa w Bydgoszczy a od 1954 r. w P.P. Bydgoska Żegluga na Wiśle w Bydgoszczy jako już "Ż - 2115" a po kolejnej zmianie w 1963 roku w P.P. Żegluga Bydgoska w Bydgoszczy. Na początku lat osiemdziesiątych XX w. wycofano ją i przebudowano na hotel pływający dla załóg dźwigu wydobywającego kruszywo w okolicach Białej Góry i Tczewa. Potem trafiła do Szczecina na pływające biuro Żeglugi Bydgoskiej, cumowała na Regalicy. W styczniu 2006 roku dawna "Lemara" została wycofana i przeholowana do Czarnkowa. W chwili obecnej prowadzone są rozmowy pomiędzy miastem Bydgoszcz a Odrątrans o przekazanie barki Muzeum Miejskiemu w Bydgoszczy na obiekt muzealny. Co z tego wyniknie wkrótce się dowiemy ale myślę że rozsądek zwycięży i nie utracimy bezpowrotnie kolejnego zabytku. [img]http://zegluga.szympanstudio.pl/albums/userpics/normal_lemara_2copy.jpg[/img]

[color=green][b]"GOPŁO" [/b][/color] [Ż-2074] barka towarowa bez napędu holowana konstrukcji mieszanej, dno drewniane kadłub stalowy zbudowana w 1905 r. w stoczni Fritza Bliefert w Nipperwiese [Niemcy] nośność: 231 t.; długość: 40,00 m; szerokość: 4,58 m; wysokość burt: 2,05 m; zanurzenie: 1,83 m. Zbudowana dla Carla Sydowa z Nipperwiese. Była to tzw. "kanałówka" kadłub wykonano metodą nitowano. Nosiła numer będący jej nazwą "N °1270". W marcu 1912 roku barkę zakupił Johann Paul Zakrocki z Torunia. Zmianie uległa nazwa na "N°262". W 1925 roku Jan Zakrocki zmienił nazwę barki na "Gopło". W latach trzydziestych XX w. „Gopło” było w czarterze Żeglugi Wielkopolskiej Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu. W styczniu 1940 roku barka została przejęta na rzecz der Komisärische Verwalter der Haupttreuhandstelle Ost, Binnenschiffahrt des Weichselgebiet, Danzig, Niemcy pozostawili ją w użytkowaniu Zakrockiego zmieniając nazwę na "Goplo". .Barka przetrwała szczęśliwie zawieruchę wojenną w Pakości i tam została zajęta przez Armię Czerwoną. Znajdowała się w remoncie kiedy została zwrócona na skutek interwencji rządu RP Polsce. Powróciła do nazwy "Gopło". Ustawa Ministra Komunikacji o ustaleniu przymusowego zarządu państwowego nad taborem rzecznym z 7 marca 1945 roku spowodowała że właściciele nie mogli dysponować swoim taborem lecz wykonywać odpłatnie usługi na rzecz państwa . W tym wypadku była to Państwowa Żegluga na Wiśle. Ekspozytura w Bydgoszczy. W 1951 r. barkę upaństwowiono zmieniając jej nazwę na "Ż-2074" Pływała w P.P. Żegluga na Wiśle. Ekspozytura Rejonowa w Bydgoszczy a od 1954 r. w P.P. Bydgoska Żegluga na Wiśle w Bydgoszczy a po kolejnej zmianie w 1963 roku w P.P. Żegluga Bydgoska w Bydgoszczy. W międzyczasie w 1953 roku przeszła remont kapitalny. Wykazywana jeszcze w 1980 roku. Data złomowania nie znana. [img]http://zegluga.szympanstudio.pl/albums/userpics/normal_Goplo2.jpg[/img]

[color=brown][b]"ST. MONIKA" [/b][/color] [Ż-6453] barka towarowa bez napędu holowana konstrukcji stalowej zbudowana w 1936 r. w stoczni A & W. Wojan Schiffswerft, Danzig [Wolne Miasto Gdańsk] nośność: 676 t.; długość: 56,95 m; szerokość: 8,17 m; wysokość burt: 2,14 m; zanurzenie: 1,99 m. Zbudowana w Gdańsku na zamówienie Edwarda Hinze z Bydgoszczy. Nazwana "ST. MONIKA" jej portem macierzystym była Bydgoszcz. Kadłub wykonano metodą nitowania blach. W styczniu 1940 roku barka została przejęta na rzecz der Komisärische Verwalter der Haupttreuhandstelle Ost, Binnenschiffahrt des Weichselgebiet, Danzig jako mienie polskie. Niemcy pozostawili ją w użytkowaniu E. Hinze. Barka przetrwała szczęśliwie zawieruchę wojenną w Gorzowie Wlkp. i tam została zajęta przez Armię Czerwoną. Zwrócona na skutek interwencji rządu RP Polsce. Ustawa Ministra Komunikacji o ustaleniu przymusowego zarządu państwowego nad taborem rzecznym z 7 marca 1945 roku spowodowała że właściciele nie mogli dysponować swoim taborem lecz wykonywać usługi na rzecz państwa, w tym wypadku była to Państwowa Żegluga na Wiśle. Ekspozytura w Bydgoszczy. W 1951 r. barkę upaństwowiono zmieniając jej nazwę na "Ż-6453". Pływała w P.P. Żegluga na Wisle. Ekspozytura Rejonowa w Bydgoszczy. W połowie lat pięćdziesiątych XXw. przekazana do P.P. Żegluga na Odrze we Wrocławiu. Wycofana około 1974 roku. Obecnie znajduje się w Szczecinie jako linia cumownicza na Kanale Odyńca. [img]http://zegluga.szympanstudio.pl/albums/userpics/normal_StMonikaMariacopy.jpg[/img]

[color=purple][b]"ORA ET LABORA" [/b][/color][Ż-4432] barka towarowa bez napędu holowana konstrukcji stalowej zbudowana w 1935 r. w stoczni A & W. Wojan Schiffswerft, Danzig [Wolne Miasto Gdańsk] nośność: 313 t.; długość: 43,44 m; szerokość: 5,01 m; wysokość burt: 2,19 m; zanurzenie: 1,99 m. Zbudowana w Gdańsku na zamówienie Antoniego Nuszkowskiego z Gdańska. Nazwana "ORA ET LABORA" jej portem macierzystym był ówczesny Danzig [Gdańsk]. Była to tzw. "kanałówka" kadłub wykonano metodą nitowano-spawaną. W styczniu 1940 roku barka została przejęta na rzecz der Komisärische Verwalter der Haupttreuhandstelle Ost, Binnenschiffahrt des Weichselgebiet, Danzig, Niemcy pozostawili ją w użytkowaniu A. Nuszkowskiego .Barka przetrwała szczęśliwie zawieruchę wojenną w Berlinie i tam została zajęta przez Armię Czerwoną. Zwrócona na skutek interwencji rządu RP Polsce. Ustawa Ministra Komunikacji o ustaleniu przymusowego zarządu państwowego nad taborem rzecznym z 7 marca 1945 roku spowodowała że właściciele nie mogli dysponować swoim taborem lecz wykonywać usługi na rzecz państwa . W tym wypadku była to Państwowa Żegluga na Wiśle. Ekspozytura w Bydgoszczy. W 1951 r. barkę upaństwowiono zmieniając jej nazwę na "Ż-4432" Pływała w P.P. Żegluga na Wiśle. Ekspozytura Rejonowa w Bydgoszczy a od 1954 r. w P.P. Żegluga na Odrze we Wrocławiu. Data złomowania nie znana.

[color=blue][b]"PROWIDENCE"[/b][/color] [Ż-2117] barka towarowa bez napędu holowana konstrukcji stalowej zbudowana w 1935 r. w stoczni A & W. Wojan Schiffswerft, Danzig [Wolne Miasto Gdańsk] nośność: 312 t.; długość: 42,44 m; szerokość: 4,88 m; wysokość burt: 2,20 m; zanurzenie: 2,05 m. Zbudowana w Gdańsku na zamówienie Feliksa Rychlickiego ze Świecia nad Wisłą. Nazwana "PROVIDENCE" jej portem macierzystym był ówczesny Danzig [Gdańsk]. Była to tzw. "kanałówka" kadłub wykonano metodą nitowano-spawaną. Pływała z takimi towarami jak cukier z Kruszwicy do Gdańska a odwrotnie woziła kakao. A także z tarcicą z ówczesnego Konigsberga [dz. Kaliningrad] do Berlina. W 1940 r. w styczniu 1940 roku barka została przejęta na rzecz der Komisärische Verwalter der Haupttreuhandstelle Ost, Binnenschiffahrt des Weichselgebiet, Danzig, Niemcy pozostawili ją w użytkowaniu F. Rychlickiego.Barka przetrwała szczęśliwie zawieruchę wojenną w Berlinie i tam została zajęta przez Armię Czerwoną. Zwrócona na skutek interwencji rządu RP Polsce. Ustawa Ministra Komunikacji o ustaleniu przymusowego zarządu państwowego nad taborem rzecznym z 7 marca 1945 roku spowodowała że właściciele nie mogli dysponować swoim taborem lecz wykonywać usługi na rzecz państwa. W tym wypadku była to Państwowa Żegluga na Wiśle. Ekspozytura w Bydgoszczy. W 1951 r. barkę upaństwowiono zmieniając jej nazwę na "Ż-3012" a następnie na "Ż-2117". Pływała w P.P. Żegluga na Wisle. Ekspozytura Rejonowa w Bydgoszczy a od 1954 r. w Bydgoskiej Żegludze na Wiśle w Bydgoszczy. Szyprem na niej był syn właściciela Rychlicki Franciszek, który wsród barkarzy miał przezwisko 'Gizia'. W 1963 r. barkę przejmuje P.P. Żegluga Bydgoska w Bydgoszczy. Od 1976 roku szyprem na "Ż-2117" był Erwin Schmidt. Data złomowania nie znana.

[color=green][b]"GEORGETA"[/b][/color] [Ż-2118] barka holowana konstrukcji stalowej zbudowana w 1935 roku w stoczni A & W. Wojan Schiffswerft, Danzig [Wolne Miasto Gdańsk]. Nośność: 303 t. długość: 43,33 m; szerokość: 4,89 m; wysokość burt: 2,20 m; zanurzenie max.: 2,20 m. Zbudowana na zamówienie Aleksa Drążkowskiego z Bydgoszczy, nazwana została "GEORGETA". Byla to barka stalowa tzw. "kanałówka", kadłub wykonano metodą nitowano-spawaną. Do eksploatacji weszła w lipcu 1935 r. W 1940 r. przejęta przez w styczniu 1940 roku barka została przejęta na rzecz der Komisärische Verwalter der Haupttreuhandstelle Ost, Binnenschiffahrt des Weichselgebiet, Danzig, pozostawiając ją w użytkowaniu Drążkowskim. "Georgeta" przetrwała szczęśliwie zawieruchę wojenną. Ustawa Ministra Komunikacji o ustaleniu przymusowego zarządu państwowego nad taborem rzecznym z 7 marca 1945 roku spowodowała że właściciele nie mogli dysponować swoim taborem lecz wykonywać usługi na rzecz państwa. W tym wypadku była to Państwowa Żegluga na Wiśle. Ekspozytura w Bydgoszczy. W 1951 r. barkę upaństwowiono zmieniając jej nazwę na "Ż-3013" a następnie na "Ż-2118". Pływała w P.P. Żegluga na Wisle. Ekspozytura Rejonowa w Bydgoszczy a od 1954 r. w Bydgoskiej Żegludze na Wiśle w Bydgoszczy. Szyprem był na niej do 1965 roku Edmund Drążkowski syn właściciela. Od 1963 roku w P.P. Żegluga Bydgoska w Bydgoszczy, złomowana w Chełmnie nad Wisłą w latach siedemdziesiątych XX w.

[color=red][b]"HORTENSJA"[/b][/color] [Ż-4003] barka towarowa holowana konstrukcji mieszanej. Dno drewniane, burty żelazne łączone metodą nitowania. Zbudowana w 1936 roku w Bydgoszczy w stoczni Bronisława Czarry. nośność: 523 t; długość: 51,92 m; szerokość: 7,12 m, wysokość burt: 2,13 m; zanurzenie: 1,93 m. Zbudowana przez Bronisława Czarrę w Bydgoszczy dla własnych potrzeb. Był on właścicielem wraz z żoną Teklą Czarrą z domu Mirecka. Portem macierzystym była Bydgoszcz. Aby wybudować tę barką p. Czarrowie zaciągneli kredyt w wysokości 28.000 zł w Banku Gospodarstwa Krajowego Oddział w Bydgoszczy. Otrzymała nazwę "HORTENSJA". Niestety wybuch wojny we wrześniu 1939 roku i okupacja Polski przez hitlerowców spowodował że w styczniu 1940 roku barkę odebrano właścicielom na rzecz der Komisärische Verwalter der Haupttreuhandstelle Ost, Binnenschiffahrt des Weichselgebiet, Danzig. Ten z kolei odsprzedał ją 25 kwietnia 1940 r. gdańskiemu armatorowi Gustavowi Pohlmann, który zmienił nazwę na "INGRID". W marcu 1945 roku barka stała się zdobyczą Armii Czerwonej. Na skutek interewncji rządu R.P. oddana w Bydgoszczy jako mienie należące do właścicieli polskich powróciła do nazwy "HORTENSJA". Wspomniana wcześniej przeze mnie ustawa Ministra Komunikacji o ustaleniu przymusowego zarządu państwowego nad taborem rzecznym z 7 marca 1945 roku spowodowała że właściciele nie mogli dysponować swoim taborem lecz wykonywać usługi na rzecz państwa. W tym wypadku była to Państwowa Żegluga na Wiśle. Ekspozytura w Bydgoszczy. W 1949 roku barkę przejęła na własność Państwowa Żegluga Śródlądowa we Wrocławiu Ekspozytura w Bydgoszczy zmieniając nazwę na "Ż-5003". Po przejęciu barki przez P.P. Żegluga na Wiśle Ekspozytura Rejonowa w Bydgoszczy w 1951 roku nazwę zmieniono na "Ż-4003". Od 1954 roku w Bydgoskiej Żegludze na Wiśle w Bydgoszczy a w 1956 roku skierowana do Ekspozytury Bydgoskiej Żeglugi na Wiśle w Gdańsku. Od 1957 roku w P.P. Żegluga Gdańska w Gdańsku.Pływała do 196. po czym złomowana. Nr rejestracyjne: 14956 - Bydgoszcz; 955 - Danzig; 3632 -Tczew; Gd-III-204; Gdańsk. może ktoś posiada więcej informacji lub sprostuje moje.

Temat poświęcony barkom bez napędu, które można powiedzieć wyginęły z naszych śródlądowych dróg wodnych a warto im poświęcić trochę miejsca gdyż pozostają zapomniane w cieniu jednostek z napędem tak jak ich właściciele dla których były nie tylko żródłem utrzymania ale i bardzo często domem. Niestety ustawa PRL-owska o upaństwowieniu zabrała im bez ceromonialnie ich własność na który pracowali latami. Do dziś nie dostali żadnego odszkodowania.

No i jeszcze jedna barka motorowa konstrukcji inż. Czesława Śladkowskiego z Płocka. [color=blue][b]"EWA"[/b][/color] [b]TYP STATKU[/b]: Barka motorowa towarowo - holownicza [b]ROK BUDOWY[/b]: 1932 [b]STOCZNIA[/b]: Płock [b]DANE TECHNICZNE[/b]: długość całkowita: 31,83 m; długość KLW: 30,70 m; szerokość: 4,84 m; zanurzenie puste: 0,40 m; zanurzenie pełne: 1,10 m; nośność: 87 t [b]SILNIKI GŁÓWNE[/b]: 1 silniki wysokoprężny o mocy 75 KM [b]INNE DANE[/b] materiał budowy: stal kadłub nitowany napęd: 1 śruba; prędkość nieznana; załoga: 3 ludzi; uciąg 120 t [b]PORT MACIERZYSTY[/b] Toruń [b]ARMATOR[/b] Bernard Śladkowski, Płock. [b]NUMERY REJESTRACYJNE[/b]: 223 [P.Z.W. Płock]; 920 [P.Z.W. Toruń] [u][b]PRZEBIEG SŁUŻBY[/b][/u] Zbudowana nas podstawie projektu inż. Czesława Śladkowskiego z Płocka. Nazwana "EWA". Armatorem był Bernard Śladkowski z Płocka.Mogła również holować gdyż posiadała hak holowniczy. Po roku 1939 losy nieznane. Opracował: Waldemar Danielewicz. Gdańsk 08 pażdziernik 2007

Chciałem tu opisać kolejną barkę motorową, która powstała na podstawie projektów inż. Czesława Śladkowskiego a mianowicie barka motorowa "KASZUB". [color=blue][b]"KASZUB"[/b][/color] [b]TYP STATKU[/b]: Barka motorowa towarowo- pasażerska. [b]ROK BUDOWY[/b]: 1935 według innych żródeł 1930 [b]STOCZNIA[/b]: S. Dominik, Płock [b]DANE TECHNICZNE[/b]: długość całkowita: 42,20 m; długość KLW: 41,00 m; szerokość: 4,85 m; zanurzenie puste: 0,53 m; zanurzenie pełne: 1,36 m; nośność: 185 t [b]SILNIKI GŁÓWNE[/b]: 2 silniki wysokoprężne Deutz o mocy 50 KM każdy [b]INNE DANE[/b] materiał budowy: stal kadłub nitowany napęd: 2 śruby; prędkość nieznana; załoga: 3 ludzi; mógł zabrać do 250 pasażerów [b]PORT MACIERZYSTY[/b] Toruń [b]ARMATOR[/b] Stefan i Alfred Krzyżanowscy, Płock. [b]NUMERY REJESTRACYJNE[/b]: 924 [P.Z.W. Toruń] [u][b]PRZEBIEG SŁUŻBY[/b][/u] Zbudowana nas podstawie projektu inż. Czesława Śladkowskiego z Płocka. Nazwana "KASZUB". Mogła również przewozić pasażerów. Na początku 1940 roku zarekwirowana przez der Kommisärische Verwälter der Haupttreuhanstelle Ost für Binnenschiffahrt des Weichselstromgebietes, Danzig i sprzedana niemieckiej firmie Weichselschiffahrt G.m.b.H., Schrosterburg [okupacyjna nazwa Płocka] i nazwana "DONAR". Wykazywana jeszcze w 1944 roku. Dalej los nieznany. Opracował: Waldemar Danielewicz. Gdańsk 08 pażdziernik 2007

Istnieje wątek o tym typie od kwietnia. http://www.zegluga-rzeczna.pl/forum/viewthread.php?forum_id=30&thread_id=352&pid=2037#post_2037