Śląska tradycja w jej dawnej formie uległa zatraceniu. Jej resztki zachowano do dziś przez pozostałą na wschodniej części terenów Górnego Śląska i Śląska Opolskiego ludność rodzimą. A my, młodzi adepci zawodu marynarza musieliśmy nierzadko ścierać się z trudem komunikowania się, nawyków i obcej dla nas tradycji śląskich szyprów, kapitanów, bosmanów. Różnie to bywało.

Pięknie i nastrojowo bywa nad Odrą późnym latem...

Przez ponad trzy stulecia nieustającego mielenia tematem projekt ten stał się symbolem niezgody.Niby wszyscy są za ale interesy nie zawsze są zbieżne. Nie będę komentował projektu, gdyż z natury akurat w tym temacie jestem bardzo ostrożnym zwolennikiem idei połączenia trzech mórz. Ponadczasowym przykładem prostym w swej wymowie i treści jest artykuł Karola Szyndzielorza, ówczesnego korespondenta Życia Warszawy w Pradze. Ukazał się on w Życiu Warszawy z dnia 5-6 lutego 1967 r.

Korzystając z dużej ilości wolnego czasu, postanowiłem "zrobić" uprawnienia radarowe. W Polsce, w odróżnieniu od Niemiec, nie trzeba mieć do tego patentu kapitańskiego. Na wszelki wypadek sprawdziłem to telefonicznie w UŻŚ w Bydgoszczy. Na kurs zapisałem się w Szczecinie w
OSDKO

Gdzie jest Nasz Port, gdzie naszych rejsów meta, tu nikt nie pamiętał skąd wypłynął, czy jeszcze ktoś to pamięta? Ten Port już nigdy nie będzie poezją, Ten Port jest już tylko żywym trupem. Port, który tętnił życiem przez 24 godziny.

Nie jestem w stanie słowami wymalować jej obrazu tak, aby każdy czytający mógł ją sobie bez problemu wyobrazić. Niechaj ten mały wycinek z zapisu bądź co bądź niecodziennego dla mnie spływu Odrą od km. 62 do km. 98 pokaże jak szybko postępuje stan degradacji rzeki.

W minioną niedzielę 06 sierpnia 2011, na przystani klubu "Odra" w Cigacicach pojawiła się malownicza grupa płynąca na małej łódeczce typu canoe z Wrocławia do Dziwnowa. Grupa ta składała się z Pana Łukasza, jego czteroletniego synka Rysia i kota Amora. Wszyscy w dobrych humorach zdążali do obranego celu, ale o tym niech opowie poniżej zamieszczona rozmowa.

Artykuł porusza problematykę braku wykorzystywania w Polsce transportu śródlądowego jako jednej z form pasażerskiego transportu zbiorowego .

Pośród leśnych ostępów, gdzie tu i tam połyskuje toń Stawów Milickich, znajduje się skromna "aglomeracja", Wieś Ruda Żmigrodzka, powstała z połączenia trzech organizmów: Wsi Ruda, której nazwa pochodzi od występującej w okolicy rudy darniowej służącej niegdyś jako surowiec do wytopu w dymarkach żelaza - z dwoma przysiółkami: Kolonii oraz Biadaczki. Biadaczka kojarzy się natychmiast z biedaczką tak też Irmina i Zygmunt Szewczykowie, nasi gospodarze, nazwali swoje wiejskie siedlisko: Ruda Biedaczka.

W minioną sobotę, 25.czerwca 2011, na terenie portu (dawniej towarowego, obecnie turystycznego) w Cigacicach odbyła się osobliwa impreza, której organizatorem było Miasto i Gmina Sulechów, głównym wykonawcą Sulechowski Ośrodek Kultury, współpracujący z innymi organizacjami społecznymi z terenu Gminy Sulechów.